Baraka to rodzaj niewerbalnej filmowej refleksji, próba pokazania naszej planety odkrywająca naturalne piękno różnych miejsc świata, ukazująca stan ludzkiej duchowości. Baraka pokazuje cud narodzin, życia i śmierci, a także skłonność ludzi do samodestrukcji.
Przekrój przez różne pradawne kultury. Niby ok, ale oglądanie nagich dzieci w puszczy amazońskiej oraz arabów klękających przed jakimś kamieniem takie nie jest.
Absolutnie wybitne dzieło, do tego nakręcone jak nic przed nim.