Sekcja Los Angeles, którą Al Christie i inni reżyserzy/producenci krótkometrażowych filmów komediowych nazywali domem, została nazwana „Zakątkiem ostatniej nadziei”, ponieważ wielu aktorom, którzy tam trafili, nie udało się zagrać w filmach fabularnych w największych studiach.
Film umieszczony jest na liście 400 filmów Amerykańskiego Instytutu Filmowego za rok 2002, nominowanych do 100 najlepszych filmów z największych amerykańskich historii miłosnych.