Ciekawostki filmowe

Sawyer nazywa „Hurleya” Kongiem. To nawiązanie do filmu King Kong.

„Sawyer” daje Julie kwiat. „LaFleur” to po francusku 'kwiat'.

Ostatnie pojawienie się Johna Locke'a na zwykłej osi czasu (nie licząc materiałów archiwalnych).

Książka, którą Ben czyta podczas lotu, to „Ulisses” Jamesa Joyce'a.

W odcinku znajdujemy nawiązanie do serialu Star Trek.

Nazwa zaginionej łodzi francuskiej wyprawy to „Bésixdouze”, w skrócie B612. W książce „Mały książę” tytułowa postać żyje na asterodzie B-612.

Charlie, syn Desmonda i „Penny”, został nazwany na cześć Charliego Pace'a, który zmarł w finale sezonu trzeciego.

W odcinku wspomniano Antoniego Piechniczka.

Paździoch śpiewa fragment piosenki „Miłość ci wszystko wybaczy”.

Film został nakręcony w okresie od 28 kwietnia do maja 1949 roku.

Taśma filmowa mierzyła 2270 metrów.

Debiut filmowy Edny Callahan i Bee Stevens.

W wielu odcinkach Ferdynand Kiepski wypowiada słowa: „Są na świecie rzeczy, które się fizjologom nie śniły” (lub coś podobnego). Jest to przeróbka cytatu z Williama Szekspira: „Są rzeczy na niebie i na ziemi, o których się filozofom nie śniło” (ang. „There are more things in Heaven and Earth, than are dreamt of in your philosophy”). W niektórych epizodach słowa te wypowiadają także inne postacie, np. w odcinku 150 Halina Kiepska mówi: „Są na świecie rzeczy, które się nawet fizjologom nie śniły”, w 160 Paździoch rzekł: „Są sprawy, o których się nawet fizjologom nie śniło”, w 271 Boczek mówi: „Są rzeczy na świecie, o których się fizjologom nie śniło”, ten sam bohater w odcinku 280 powiedział o toalecie na swoim piętrze: „Tam są rzeczy, o których się fizjologom nie śniło”.

W odcinku tym wspomniano znanych piłkarzy i działaczy sportowych – Michela Platiniego i Zbigniew Bońka.

Gafa z nowym sprzętem nagłaśniającym dostarczyła widzom wiele humoru na londyńskiej premierze filmu. Matka Clive’a Brooka poszła obejrzeć pierwszy mówiony film syna i zrelacjonowała mu potem, co się wydarzyło. W filmie był taki moment, w którym przyszła anonimowo napisana pocztówka, którą Brook podarł ze słowami „Kolejna z tych cholernych pocztówek”. W tym momencie igła utknęła, powtarzając bez przerwy: „Kolejna z tych cholernych pocztówek… Kolejna z tych cholernych pocztówek…”, gdy scena przechodziła w cichą scenę miłosną, w której Brook całuje swoją żonę.