Huml mówi: „Já budu žít s vodníkem” („będę mieszkał z wodnikiem”). To aluzja do faktu, że
Josef Kemr grał rolę wodnika w teatrze. Zdanie to było improwizacją
Sováka i tak bardzo się spodobało reżyserowi, że postanowił zachować je w wersji ostatecznej odcinka.