Rzecz o architekturze relacji, relacji z architekturą i sztuce jako wystawianiu się na widok publiczny. Głównym bohaterem tego przewrotnego i dowcipnego filmu jest modernistyczny budynek w Londynie zaprojektowany przez Jamesa Melvina. Hogg ulokowała w nim artystów, D. i H., których zagrali debiutujący na ekranie Viv Albertine, gitarzystka punkowej kapeli The Slits w latach 70., oraz Liam Gillick, nominowany do Nagrody Turnera rzeźbiarz i autor instalacji. Para przygotowuje się właśnie do wyprowadzki. Najwyraźniej pragną przebudować relację, na której kształt zbyt mocno wpłynął dotychczasowy dom - jego spiralne schody, liczne zakamarki, służący im do komunikacji interkom, widok z ogromnych okien i dźwięki ulicy agresywnie wdzierające się w intymną przestrzeń. Ten budynek to twierdza i witryna w jednym, ale i znak statusu i przywileju, wyróżniający się na tle identycznych szeregowców z sąsiedztwa. Hogg skupia uwagę na D., kobiecie mającej z domem relację niemal erotyczną. Wnętrze mieszkania i życie wewnętrzne bohaterki rymują się niczym w kinie Chantal Akerman. Exhibition to także ukłon w jej stronę.