Julia, 18-letnia córka rolnika z Zelandii, zachodzi w ciążę ze swym chłopakiem Koosem, synem rybaka. Dowiedziawszy się o tym Koos ucieka pod osłoną nocy. Julia zostaje sama we wsi, w której wszyscy jej nienawidzą. Ciąża i poród są najpierw potępione, a potem ignorowane przez jej rodzinę i sąsiadów. W nocy 31 stycznia 1953 roku, podczas straszliwej nawałnicy, w ponad stu miejscach zostają przerwane zelandzkie wały i wieś zostaje zalana. Julia tonie razem z synem. W ostatniej chwili, wbrew swojej woli, zostaje uratowana przez młodego lotnika Aldo, ale jej dziecko pozostaje w odmętach. Julia nie może się podnieść z tego nieszczęścia. Przestaje się odzywać. I nie chce znać swego znienawidzonego ratownika.