Babcia to współczujące studium o przebaczeniu i odkupieniu. Mendoza pokazując wyzwania, przed jakimi nagle stają dwie kobiety i odartą z godności starość, ostro krytykuje filipińską biurokrację i system sądownictwa. Dwie starsze kobiety muszą ponieść konsekwencje zbrodni, w którą uwikłani zostali ich wnukowie. Jeden z nich jest ofiarą - został zastrzelony na ulicy, gdy usiłował bronić się przed kradzieżą telefonu komórkowego, drugi – jest podejrzanym. Obydwie kobiety są słabe, a przede wszystkim biedne, mieszkają na przedmieściach Manili. Jednak to na ich barkach spoczywa – w przypadku jednej z nich - obowiązek opłacenia pogrzebu, oraz – w przypadku drugiej - kosztów sądowych i kaucji. Kobiety starają się jak mogą, by zdobyć pieniądze. W pewnym momencie ich drogi przecinają się.