Drewniana chatka wśród podgórskiego krajobrazu, a w niej tytułowi dziad i baba – dwoje starszych ludzi, którzy mimo podeszłego wieku kontynuują swoją codzienną pracę tak, jak to robili całe życie. Wyprowadzają owce na wypas, doglądają kur, doją krowę, robią przepierkę w górskim strumyku, który przepływa nieopodal. W chwili wytchnienia odmawiają modlitwę i spożywają posiłek ze wspólnej miski. Tuż obok przemyka historia: przed chwilą wprowadzono stan wojenny, w radiu ostre słowa o „Solidarności”, drogą przechodzą żołnierze, ale tu, za płotem, obowiązuje inny porządek. Kamera będzie im towarzyszyć cały dzień, aż do wieczora. Na koniec stary człowiek, zapytany przez filmowca o swoje życie, odpowie: „Dobre jest życie. Lepszego nie chcę mieć jako i teraz mam”.