Filmy plotka, zemsta, restauracja

Japonia w niedalekiej przyszłości. Kraj jest gospodarczą ruiną, rząd coraz częściej musi korzystać z pomocy wojska, żeby łagodzić społeczne niezadowolenie. Młodzi ludzie przestają kultywować wielowiekowe tradycje, zaczynają coraz głośniej buntować się przeciwko utrzymywaniu starzejącego się społeczeństwa. Aby uciszyć wszelkie głosy sprzeciwu, rządzący wymyślili całkiem skuteczny "program naprawczy". Co roku jedna z klas maturalnych, wybierana ze wszystkich japońskich szkół, jest przewożona na niewielką wyspę, gdzie w ciągu 72 godzin mają walczyć ze sobą do momentu aż zostanie jedna, żywa osoba. Ktoś taki zostaje zwycięzcą rządowego programu o nazwie "Battle Royal"...

Starzejący się aktor jest w trakcie przygotowań do pierwszej roli po czterech latach nieobecności na ekranie. Ma zagrać menadżera sklepu ulokowanego w slumsowej dzielnicy, zamieszkałej przez przedstawicieli mniejszości narodowych. Udaje się więc na peryferia Los Angeles. Tam przypadkiem poznaje młodą, wybijającą się z tłumu kasjerkę - Hiszpankę Scarlett. Gdy umówiony kierowca nie pojawia się, żeby zabrać aktora do centrum, dziewczyna decyduje się go podwieźć. Przedtem jednak czeka ją rozmowa kwalifikacyjna, Scarlett stara się bowiem o stanowisko sekretarki. Stary aktor postanawia więc pomóc dziewczynie w odpowiednim przygotowaniu, tak, by dobrze wypadła na spotkaniu. Podczas wspólnej drogi każde z przypadkowych znajomych poznaje świat i osobowość swojego towarzysza.

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.