Filmy broń, wojsko, front

Ernest Hemingway w 1918 roku, w wieku osiemnastu lat, jest amerykańskim dziennikarzem. Przybywa na Stary Kontynent, gdzie jako wolontariusz pracuje w Czerwonym Krzyżu, żeby być jak najbliżej frontu. Pewnego dnia zostaje ranny i trafia do szpitala, gdzie spotyka dwudziestosześcioletnią pielęgniarkę Agnes von Kurovsky. Zakochuje się w niej od pierwszego wejrzenia. Czy ich miłość przetrwa rozłąkę, po powrocie Ernesta do Ameryki?

Film przedstawia autentyczne wydarzenia z powrotu żołnierzy z wojny w Afganistanie do domów w USA. Pyta i odpowiada na pytania jak żyć po takich przeżyciach. Ukazuje dramaty poszczególnych wojskowych i ich rodzin.

W Wigilię świąt Bożego Narodzenia w 1914 r. w okopach żołnierzy niemieckich, francuskich i angielskich doszło do spontanicznego zawieszenia broni. Przyczyniła się do tego głośno śpiewana kolęda. Duńska śpiewaczka Anna Sorensen (Diane Kruger) zostaje zaproszona blisko linii frontu, by zaśpiewać dla niemieckich oficerów. Kiedy rozbrzmiewa kolęda "Cicha noc", żołnierze z przeciwnych stron wychodzą z okopów i razem uczestniczą we mszy. Nazajutrz dzielą się jedzeniem, odbywa się nawet mecz piłki nożnej. Ale przecież zawieszenie broni nie może trwać wiecznie...

Mroźna zima 1918 r. na Kresach Wschodnich Rzeczypospolitej. Trzy młodziutkie sanitariuszki wyruszają pełnić służbę w szpitalu polowym Polskiego Czerwonego Krzyża, położonym blisko linii frontu polsko-rosyjskiego. W swej misji widzą spełnienie patriotycznego obowiązku. W zderzeniu z okrucieństwem wojny i nawałnicą bolszewicką romantyczna przygoda zmienia się w koszmar, który wystawia dziewczęta na trudne próby. Drugi, po Skardze, wspólny film dwóch wybitnych autorów zdjęć filmowych – Jerzego Wójcika i Witolda Sobocińskiego. Wójcik był współscenarzystą i reżyserem obu filmów, Sobociński – ich operatorem. Za piękne zdjęcia we Wrotach Europy otrzymał nagrodę na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (1999) i Orła – Polską Nagrodę Filmową (2001).