Filmy cegła, lata 70.

Druga połowa lat siedemdziesiątych. Pełna temperamentu młoda reżyserka realizuje swój film dyplomowy, który będzie opowiadał historię błyskawicznej kariery i upadku jednego z bohaterów pracy socjalistycznej. Zbierając materiały, Agnieszka odkrywa coraz to nowe kulisy wydarzeń, dociera do ludzi, którzy znali Mateusza Birkuta i współtworzyli jego legendę. Bardzo szybko okazuje się, że rzeczywistość dokumentowana na czarno-białych taśmach była kreowana w o wiele większym stopniu, niż wolno o tym mówić. Gdzieś w tle cały czas stoją ludzie, którzy wszystkim mającym coś do powiedzenia chętnie zamknęliby usta. Agnieszka coraz bardziej emocjonalnie angażuje się w swoją pracę i nawet kiedy promotor odbiera jej sprzęt, nie zamierza się poddać. Sprawa zatacza coraz szersze kręgi, ale ciągle brakuje w niej najważniejszej postaci, nikt nie wie, co tak naprawdę stało się z Birkutem. Udaje się jednak znaleźć kogoś innego - jego syna, Maćka..

We wrześniu 1971 roku złodzieje przekopali tunel do skarbca londyńskiego banku przy Baker Street i ukradli zdeponowane tam gotówkę i biżuterię warte wiele milionów funtów. Straconych kosztowności i pieniędzy nigdy nie odzyskano i nie złapano też złodziei. Zuchwała kradzież przez kilka dni okupowała pierwsze strony gazet, a potem temat nagle zniknął. Stało się tak w wyniku decyzji rządu o ograniczeniu swobody wypowiedzi prasy. Ten film nie tylko pokazuje, co było ukryte w sejfach, ale przede wszystkim ujawnia kulisy powiązanych z kradzieżą morderstwa, korupcji i skandalu seksualnego, których tropy prowadzą do rodziny królewskiej. Okazuje się, że w zestawieniu z pozostałymi uczestnikami bulwersującej afery, złodzieje, którzy opróżnili skrytki bankowe byli niewinnymi aniołkami...