Filmy paryż, walc

Scarlett O'Hara jest kapryśną córką właściciela posiadłości w Georgii i zakochuje się w Ashleyu Wilkes. On jednak zaręcza się z inną kobietą.

Jeanne i Louis poznają się na ślubie rodzeństwa. Jeanne, panna na wydaniu, jest siostrą panny młodej, Louis, francuski oficer, bratem pana młodego. Młodzi zakochują się w sobie i wkrótce pobierają. W 1939 roku, po wybuchu II wojny światowej, Louis zostaje powołany do służby i wkrótce trafia do niewoli. Po zakończeniu wojny mężczyzna zostaje dowódcą oddziału stacjonującego w okupowanych Niemczech. W Berlinie Jeanne poznaje przystojnego Niemca.

Film, nagrodzony Oscarem przez Amerykańska Akademię, który powstał w oparciu o słynną powieść Güntera Grassa pod tym samym tytułem, portretuje mieszkańców Gdańska – Polaków, Niemców i Kaszubów – na tle historycznych wydarzeń pomiędzy rokiem 1924 i końcem II wojny światowej. Bacznym obserwatorem owych zdarzeń jest Oskar Matzerath, nad wiek rozwinięty chłopiec, którego świat dorosłych napawa sceptycyzmem i niechęcią. Nie chcąc stać się jego częścią, w dniu trzecich urodzin postanawia, że nie będzie dalej rosnąć. Z okazji urodzin rodzice kupują mu blaszany bębenek, który odtąd będzie jego nieodłącznym towarzyszem. Głośnym bębnieniem i przenikliwym wrzaskiem chłopiec potrafi kruszyć szkło, tym samym protestując przeciwko braku zainteresowania i kłamstwom dorosłych.

Czworo młodych przyjaciół, dzieli się beztroską, radością, śmiechem i tańcami artystycznego życia. Rodolphe (Louis Jourdan) malarz, któremu nie udaje się sprzedać swojego obrazu. Alexandre (Alfred Adam), kompozytor i jego przyjaciółka Phémie (Suzy Delair). Colline (Louis Salou) filozof, który odwiedza antykwariaty nad brzegiem Sekwany, i Marcel (André Roussin). Rodolphe jest zakochany w Mimi (María Denis). Kochankowie podczas romantycznego spaceru w luksemburskim ogrodzie spotykają lalkarza, który potrząsa sznurkami i mówi Mimi, że ona też jest lalką wstrząsaną dużymi sznurkami. Uwiedziona przez młodego malarza, wie, że jest bardzo chora. Porzucona, umiera ze smutku i nędzy.

W 1855 roku kompozytor Jacques Offenbach (Pierre Fresnay) zatrudnił w otwartej właśnie przez siebie sali Bouffes-Parisiens nieznaną 22-letnią śpiewaczkę Hortense Schneider (Yvonne Printemps) do jednoaktowej operetki opartej na bretońskiej legendzie Le Violineux. Ona uwodzi cały Paryż. Sam Jacques Offenbach wcale nie pozostaje obojętny na jego urok.