Filmy gadatliwość, obraz

Tytyłowy całkowiecie niepoprawny człowiek to Victor Vauthier (Jean-Paul Belmondo) - inteligentny oszust, wcielający się w fikcyjne osoby, aby wyłudzić od swoich bezbronnych ofiar pokaźne sumy pieniędzy. Jest przystojny, czarujący, dowcipny i błyskotliwy, czuje się więc w swoim fachu jak ryba w wodzie. Dlatego kiedy wychodzi z więzienia, bez wahania postanawia powrócić do nielegalnej profesji. Wszystko idzie gładko, jak poprzednio - bohater zmienia wcielenia niczym kameleon - jednej chwili jest ogrodnikiem, by za moment zostać prawnikiem czy prywatnym detektywem. Życie naciągacza jednak zmienia się diametralnie, kiedy poznaje urokliwą policjantkę, Marie-Charlotte (Geneviève Bujold). Na domiar złego dla naszego bohatera jej ojcem jest kustoszem miejscowego muzeum. Muzeum, z którego Victor z kumplami po fachu ma zamiar wykraść bezcenny tryptyk El Greka. Film jest zgrabnym połączeniem klasycznej komedii oraz kryminału z wartką akcją, dużą dawką humoru i doskonałymi dialogami.

Urlik to dość grzeczny facet. Zabił kilka osób, kilka innych okaleczył. Tak to bywa, gdy jesteś gangsterem. A potem idziesz za kratki. Urlik właśnie wychodzi z powrotem na wolność. Dręczą go obawy... Ale już czeka na niego Jensen. To szef mafii, który ma swój honor. Troszczy się o swoich ludzi i lubi, kiedy wszystko jest w porządku. Dla niego najważniejsze jest, żeby Urlik wyrównał rachunki i zabił człowieka, który go wsypał. Urlik jest raczej miłym gościem. Nie ma marzeń i niewiele potrzebuje. Podejmuje pierwszą, lepszą pracę. W zamian za jedzenie i miejsce do spania, zrobi, co mu się każesz. Może pokochać, może też zabić. Podziwia swojego syna, który jest teraz dorosłym mężczyzną. Jest wykształcony, ma dziewczynę, przed nim wspaniała przyszłość. Ale dziewczynie nie podoba się teść, który jest mordercą. Jej rodzina nie akceptuje takich rzeczy, mają zasady. Centrum ich życia stanowią dzieci i kwiaty. Urlik to dość grzeczny facet. Ale jak długo można być grzecznym?