Filmy anoreksja

Adwokat martwi się, że jego córka, anorektyczka, może próbować skrzywdzić siebie, z powodu zmarłej niedawno matki. Wysyła ją do psychiatry.

Pani Novak (Mia Wasikowska) podejmuje pracę jako nauczycielka w elitarnej szkole, gdzie zainicjowała kurs żywienia z innowacyjną koncepcją, zmieniającą nawyki żywieniowe. Nawiązuje silną więź z piątką uczniów. Nie budząc podejrzeń nauczycieli i rodziców, uczniowie wpadają pod jej wpływ i dołączają do bardzo zamkniętego kręgu tajemniczego Klubu Zero.

Muzyka, marzenia, miłość i odwieczne pytanie, jak przeżyć życie, żeby niczego nie żałować. Kiedy Eve zaczyna pisać piosenki, stosując je jako metodę na radzenie sobie z problemami, nie spodziewa się, że zupełnie odmienią jej dotychczasowe życie.

Film przedstawia historię grupy nastolatków szkół średnich i ich rodziców, którzy próbują komunikować się na wiele sposobów. Internet zmienił swojskie relacje, obraz wizerunku i życia miłosnego. Film stara się przedstawić nam problemy społeczne, dotyczące kultury, gier wideo, anoreksji w wyścigu o sławę, niewierności, proliferacji nielegalnego materiału w internecie. Pokazuje się nam różnorodność dróg ludzkiego wyboru - jakąś tragiczną, jakąś szczęśliwą, jakąś nadzieję. Staje się jasne, że nikt nie jest odporny na tę ogromną zmianę społeczną, która weszła do naszych telefonów, tabletów i komputerów.

Grupa nastolatków próbuje wykorzystać swoje życie do granic możliwości. W tym celu robią makabryczne i dziwaczne rzeczy aby dostarczyć sobie doznań i emocji, miedzy innymi zabawiają się halucynogenami, kochają homoseksualnie, próbują samobójstw, szalonych jazd samochodem, gwałcą się a nawet doprowadzają do śmierci. Na dodatek obcy porywają osoby i dokonują na nich badań i obserwacji. Wszystko to dzieje się przed tzw. : "imprezą roku"..

Eun-young jest niezwykle piękną kobietą. Jednak w czasach, kiedy piękno jest wyidealizowane do absurdu, a kobiety bez wahania idą pod nóż chirurga, by sprostać ideałom, jej uroda prowadzi do tragedii. Nie ma mężczyzny, który nie obejrzałby się za Eun-young na ulicy. Równocześnie wzbudza ona dziką zazdrość u kobiet. Kiedy zaczyna się do niej zalecać chłopak jej najlepszej przyjaciółki, wywiązuje się kłótnia, która niszczy przyjaźń dziewcząt. Jest osamotniona i wyczerpana znoszeniem spojrzeń mężczyzn i zazdrości kobiet. Pewnego dnia zostaje zgwałcona przez jednego ze swoich prześladowców Sung-min, a z jego ust padają straszne słowa: „Zrobiłem to, bo jesteś taka piękna”. Dziewczyna wierzy, że to, co ją spotkało zawdzięcza swej urodzie. Zaczyna ją niszczyć…

Mona (Natalie Press) została właśnie posiadaczką fantastycznego skutera, który kosztował ją zaledwie 10 funtów. Wprawdzie skuter nie ma silnika, ale i tak był przecież tani jak barszcz. Mona mieszka ze swym bratem, Philem. Phil (Paddy Considine) był kiedyś właścicielem pubu i pijakiem. Kiedy jednak odnalazł Boga, wylał cały alkohol. Nawrócony, nawraca wszystkich wokół. Tamsin (Emily Blunt) jest bogatą, rozpieszczoną dziewczyną, która stara się prowadzić życie uwodzicielskiej dekadentki. Mona i Tamsin spotykają się na wrzosowiskach nieopodal cichej wioski w Yorkshire. Nawiązuje się między nimi coś niezwykłego. Tamsin to marzycielka ze skłonnością do dramatyzowania, Mona jest arogancka i dowcipna. Tamsin jest zauroczona Moną, a Monie bardzo się to podoba. Obie pragną zmienić swoje życie, a Phil pragnie je na siłę zbawić, podobnie zresztą jak wszystkich innych. Mona chciałaby, żeby wrócił jej dawny Phil – daleki od ideału, ale taki, jakiego kochała, Tamsin zaś próbuje go złamać. Losy tej trójki coraz mocniej się splatają. Atmosfera wibruje silnymi emocjami i delikatnym, zmysłowym erotyzmem…

27-letni Niel (Nitai Gvirtz), muzyk cierpiący na zaburzenia psychiczne, jest w trakcie rehabilitacji. Kiedy jego przyjaciel z dzieciństwa poprosił go, by dołączył do zespołu rockowego i wyruszył w trasę, Niel wszedł w fazę maniakalną, opuścił dom i dołączył do niego w Tel Awiwie. 24-letnia Tom (Moon Shavit) jest hospitalizowana w zamkniętym zakładzie leczenia anoreksji. Kiedy spotyka Niela na imprezie charytatywnej, uwodzi go i korzysta z jego pomocy w ucieczce ze szpitala.

Lene Marie Fossen nie chce być "ikoną anoreksji”, choć fotografia jest dla niej formą autoterapii. Niezależnie od tego, czy fotografuje mieszkańców greckich wysp, uchodźców czy siebie samą w niecodziennych stylizacjach, jej prace – szokujące i piękne zarazem – stają się zapisem desperackiej walki z chorobą i śmiercią. Kamera towarzyszy młodej norweskiej artystce przede wszystkim w jej zmaganiach z samą sobą. Stojąc u progu wielkiej kariery, bohaterka nadal pozostaje małą dziewczynką, która boi się dorosnąć.