Filmy premier, parlament

Królów było wielu, Żelazna Dama tylko jedna. Meryl Streep w roli Margaret Thatcher - prawdziwej damy w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Miała piskliwy głos, własny pogląd na każdy temat i niezwykły tupet. Zanim stała się jedną z najbardziej wpływowych postaci współczesnego świata, jej kapelusz i nieodłączne perły budziły pobłażliwy uśmiech. Na naszych oczach z pyskatej Maggy rodzi się Żelazna Dama, której czarna torebka do dziś jest symbolem rządów silnej ręki.

Anglia znajduje się pod rządami despotycznego kanclerza, który zarządza krajem twardą ręką, rozszerza moc zakazów, społeczeństwo więzi we własnych domach w wyniku wprowadzonej godziny policyjnej. Kiedy nie ma nadziei na zmianę tej sytuacji pojawia się on – tajemniczy mężczyzna w masce Guya Fawkesa – o pseudonimie „V”. Bohater ratuje z opresji Evey, która zostaje zatrzymana przez despotycznych funkcjonariuszy policji. „V” zaczyna odbudowę kraju poprzez wyburzenie gmachu sądu – w ten sposób chce obudzić w narodzie skrywane uczucia. Ma również wystąpienie w mediach, gdzie na kanale alarmowym nadaje na cały kraj komunikat, że równo za rok o tej samej potrze (tj. 5 listopada) wyburzy parlament. Zwraca się z prośbą o pomoc do obywateli. Sam również rozpoczyna walkę z ludźmi odpowiedzialnymi za badania genetyczne na ludziach.

W Rzymie, o świcie, kiedy wszyscy śpią, jeden człowiek jest już rześki. Nazywa się Giulio Andreotti. Nie śpi, ponieważ musi pracować, pisać książki, bywać w towarzystwie i - co jest nie mniej ważne - modlić się. Spokojny i tajemniczy Andreotti we Włoszech jest synonimem władzy przez ponad 40 lat. Na początku lat 90., bez arogancji, ale i bez pokory, ten stabilny, uspokajający, ale i bardzo niejednoznaczny polityk niestrudzenie zmierza ku swej siódmej kadencji na stanowisku premiera. Tuż przed 70-tką Andreotti jest gerontokratą o niemal boskich możliwościach, który nikogo się nie boi, w zasadzie nie wie, co to strach. Przeciwnie - jest przyzwyczajony do obserwowania strachu malującego się na twarzach jego rozmówców. Jego radością jest władza, z którą żyje w symbiozie, którą wielbi, i która zawsze i niezmiennie mu się należy. Bitwy wyborcze, ataki terrorystyczne czy poniżające oskarżenia nie pozostawiają na nim żadnego śladu, wobec wszystkiego pozostaje nieugięty. Aż do czasu, kiedy mafia, najsilniejsza przeciwwładza w kraju, postanowi wypowiedzieć mu wojnę.