Filmy partyzant, pułapka

Klasyka polskiej kinematografii. Serial Konrada Nałęckiego powstał na podstawie książki Janusza Przymanowskiego, który jest także współautorem scenariusza. Nakręcono trzy serie przygód załogi „Rudego” – łącznie 21 odcinków. PRL-owskie władze chętnie traktowały serial jako materiał propagandowy, prezentujący obowiązującą wówczas wersję historii z polsko-radzieckim sojuszem na pierwszym planie. Janek wstępuje w szeregi Wojska Polskiego do oddziału wojsk pancernych. Zostaje włączony do załogi czołgu o numerze 102. Wraz ze swoimi wiernymi towarzyszami broni Olgierdem, Gustlikiem, Grigorijem i psem Szarikiem rusza wyzwolić ojczyznę. Dla dzisiejszego widza „Czterej pancerni i pies” pozostają znakomitą produkcją wojenno-przygodową. Zrealizowane z rozmachem sceny batalistyczne, trzymająca w napięciu akcja, zabawne dialogi i przede wszystkim doskonałe postacie stworzone przez wybitnych aktorów – to nieprzemijające wartości serialu.

Akcja obejmuje okres od zimy 1957 do końca 1960, cofając się w retrospekcji do wypadków 1954 roku. Dały one początek narodowowyzwoleńczej walce ludu algierskiego. Opis ogranicza się do miasta Algier, a właściwie do jego arabskiej dzielnicy Kazby.

Bohaterem filmu jest Gabriele Amortha, legendarny włoski ksiądz, który przeprowadził ponad 100 000 egzorcyzmów dla Watykanu. Produkcja ukazuje historię egzorcysty skupiając się na jednej ze spraw uznanych za najbardziej niebezpieczną. Amorth będzie egzorcyzmował chłopca, którego opętało starożytne zło mające dawne powiązania z kościołem. Badając to przerażające nawiedzenie Amorth odkryje wielowiekowy spisek, który Watykan desperacko próbuje utrzymać w tajemnicy.

Po ataku obcych na Ziemię, świat pogrąża się w całkowitym chaosie. Po sześciu miesiącach od pierwszej inwazji, garstka ocalałych jednoczy się i zbiera siły do walki z wrogiem. Każdy dzień jest dla nich próbą przetrwania. Muszą ochronić tych, którzy przetrwali, nie przerywając walki z kosmicznym okupantem.

Opowieść o żydowskich partyzantach walczących podczas II Wojny Światowej w lasach Puszczy Nalibockiej, na terenie dzisiejszej Białorusi. Przez kilka lat z powodzeniem wymykali się hitlerowcom, a w sercu puszczy stworzyli świetnie funkcjonującą tajną osadę dla żydowskich uciekinierów.

Film składa się z dwóch części, mimo, że pierwotnie miał być wyświetlany jako całość - na Festiwalu w Cannes pokazano kompletny pod tytułem "Che". W pierwszej części (Che - Rewolucja) Fidel Castro żegluje do Kuby (1956-11-26) z osiemdziesięciu buntownikami. Wśród nich jest niejaki Ernesto "Che" Guevara, argentyński lekarz podzielający idee Fidela w jego dążeniu do obalenia dyktatury Fulgencia Batisty. Che szybko zdobywa uznanie rewolucjonistów, a także sławę bohatera. Druga część (Guerrilla) opowiada o latach po przewrocie na Kubie. Guevara zrezygnował z wygodnego życia, aby dalej szerzyć myśl socjalistyczną na świecie. Trafił dzięki temu do Boliwii, gdzie stara się stworzyć oddziały rewolucyjne.

Wrzesień 1939 roku nie był ostatecznym terminem zakończenia działań wojskowych przez Polskie Wojsko. Heroiczną walkę prowadził major Henryk Dobrzański ps. Hubal. Major Dobrzański 23 września 1939 przejął dowództwo nad resztakmi 110 pułku ułanów. Film przedstawia dramatyczną i heroiczną walkę garstki ułanów. Walkę o honor, wolność, ideały. Walkę, która z góry była skazana na porażkę.

Pełne sympatii spojrzenie na polityczną sytuację Irlandczyków na początku XX wieku. Opowieść o irlandzkiej walce wyzwoleńczej, która przeradza się w wojnę domową. Bohaterami filmu sa dwaj bracia Damian i Teddy. Damian porzuca karierę lekarską i śladem brata wstepuje do partyzantki IRA. Drogi braci dramatycznie sie pokrzyżują.

Historia pogmatwanych losów Ślązaków podczas II wojny światowej. Główny bohater, Mały, jest członkiem Związku Walki Zbrojnej. Zostaje uwikłany w akcję uwolnienia aresztowanego przez gestapo członka Komitetu PPR. Akcja udaje się, ale gestapowcy stosują prowokację, w szeregi partii dostają się konfidenci, w efekcie czego aresztowany zostaje Edward, sekretarz śląskiej organizacji partyjnej oraz doprowadza do śmierci wielu jej członków. Dopiero po zakończeniu wojny, okaże się kto był zdrajcą…

Rok 1944. We Francji wydaje się, że niemiecka okupacja dobiega końca. Ale nawet w tym kontekście Michel Perrat (Philippe Léotard) nie zamierza grać bohatera. Po pewnym wzbogaceniu się dzięki drobnym kontaktom z okupantem, Michel schronił się u swojej babci w Vercors, by spokojnie czekać na koniec wojny. Ale 21 lipca wojska niemieckie szturmowały płaskowyż Vercors, aktywne siedlisko oporu, które zamierzali oczyścić. Babcia Michela zostaje zabita. Ucieka, ścigany przez żołnierza, którego wkrótce udaje mu się wyeliminować. W biegu Michel spotyka grupę partyzantów. Pozostając cynicznym co do swojej indywidualistycznej postawy, dołącza do nich, ale w planie ma ucieczkę. Rozpoczyna się długa ekspedycja, usiana licznymi zasadzkami. Z każdą próbą wyjścia grupa traci mężczyzn. Jeden z nich, przebrany za chłopa, zostaje wysłany na zwiad miasta. Ale zostaje złapany i oskarża swoich przyjaciół. W tym czasie znaleźli schronienie na farmie. Michel śpi tam z siostrą farmera, porzucając swój posterunek. Nad ranem grupa, zaskoczona przybyciem Niemców, jest w dużej mierze zdziesiątkowana. Wkrótce będzie ich tylko trzech i ugrzęzną w labiryncie kamieni, z którego ostatecznie tylko Michel wyjdzie żywy.