Filmy pomoc, krytyka

Druga połowa lat siedemdziesiątych. Pełna temperamentu młoda reżyserka realizuje swój film dyplomowy, który będzie opowiadał historię błyskawicznej kariery i upadku jednego z bohaterów pracy socjalistycznej. Zbierając materiały, Agnieszka odkrywa coraz to nowe kulisy wydarzeń, dociera do ludzi, którzy znali Mateusza Birkuta i współtworzyli jego legendę. Bardzo szybko okazuje się, że rzeczywistość dokumentowana na czarno-białych taśmach była kreowana w o wiele większym stopniu, niż wolno o tym mówić. Gdzieś w tle cały czas stoją ludzie, którzy wszystkim mającym coś do powiedzenia chętnie zamknęliby usta. Agnieszka coraz bardziej emocjonalnie angażuje się w swoją pracę i nawet kiedy promotor odbiera jej sprzęt, nie zamierza się poddać. Sprawa zatacza coraz szersze kręgi, ale ciągle brakuje w niej najważniejszej postaci, nikt nie wie, co tak naprawdę stało się z Birkutem. Udaje się jednak znaleźć kogoś innego - jego syna, Maćka..

Dwaj "weterani" w służbie prawa, szeryfowie stanowi Charlie DuChamp i Ray Zancanelli, są już zmęczeni stosowaniem przestarzałych metod i ciągłym stosowaniem się do zasad w trakcie służby. Zdają sobie sprawę, że niewielu ludzi jest bardziej niebezpiecznych, niż więzień, który właśnie uciekł. Powołują więc do istnienia nietypową jednostkę ścigającą takich przestępców: składa się ona... z więźniów, którzy już kiedyś uciekli.

Antek pochodzi z tzw. „dobrego domu”, ma w związku z tym niejakie pobłażanie u nauczycieli szkoły morskiej. Nawet jego brak zainteresowania nauką czy zwykłe lenistwo nie wzbudzają odpowiedniej reakcji. Dopiero kiedy w czasie szkolnego rejsu na pełnym morzu, w warunkach gęstej mgły, niemal nie doprowadza do rozbicia statku o skały, uświadamia sobie, jaka to odpowiedzialność być marynarzem.