Filmy krytyka, romans

Paryż 1913 roku. Coco Chanel ogląda pierwsze skandaliczne przedstawienie „Święta Wiosny” Igora Strawińskiego. Rytmiczny dysonans partytury i szokująca choreografia wywołują burzę. Ale Coco jest zachwycona Igorem, który gwałtownie wybiega z teatru. Siedem lat później, Coco i Igor spotykają się ponownie. Pomimo rozkwitu interesów, Coco pogrążona jest w rozpaczy po tragicznej śmierci swojego kochanka Arthura „Boy” Capela. Igor znalazł się we Francji uciekając przed bolszewicką rewolucją. Pomiędzy projektantką a kompozytorem nawiązuje się natychmiastowa przyjaźń i wzajemna fascynacja. Coco zaprasza Igora wraz z żoną i dziećmi do zamieszkania w jej wilii na obrzeżach Paryża. W czasie letnich miesięcy pomiędzy Coco i Igorem rozwija się romans. Korzysta na tym ich praca: Igor komponuje w nowym, bardziej liberalnym stylu, a Coco tworzy wraz z fabrykantem perfum, Ernestem Beaux, Chanel Nr 5. Tymczasem narastające napięcie panujące w wilii jest trudne do zniesienia.

Film powstał w oparciu o cztery opowiadania W. Somerseta Maughama. W pierwszej historii młody człowiek o wielkim talencie do tenisa jedzie do Monte Carlo i wkrótce orientuje się, że robi dokładnie odwrotnie to, co mu ojciec zalecał. W następnej noweli, początkujący pianista poświęca się doskonaleniu swoich umiejętności artystycznych, ale stwierdza, że prawdopodobnie nie ma zdolności do osiągnięcia tego czego tak bardzo pragnie. W trzeciej części młody człowiek, który mieszka w domu i kocha latawce wbrew woli matki żeni się. Jednak powraca szybko do domu, ku radości swojej rodzicielki. Po pewnym czasie, gdy jego żona ma nowe hobby znów z nią zamieszkuje. W ostatniej noweli mężczyznę w średnim wieku dziwi fakt, że jego żona napisała błyskotliwy zbiór pikantnych wierszy, który obecnie jest bestsellerem...