Filmy marksizm, student

Film składa się z pięciu krótkich historii. Pierwsza ukazuje Nowy Jork. Ludzie są obojętni na bezdomnych śpiących na chodnikach, na napaść kobiety przed kamienicą a także wobec rannych z wypadku samochodowego. W drugiej człowiek pozbawiony tożsamości umiera osamotniony. Następna historia ukazuje radosnego, niewinnego młodego człowieka spacerującego ulicami miasta w czasie wojny, który ginie. Czwarta opowiada o parze rozmawiającej o kinie widzącej inną parę rozmawiającą o miłości i prawdzie w przeddzień gdy jeden z bohaterów ma zamiar powrócić na Kubę. Wreszcie ostatnia historia ukazuje strajkujących studentów zajmujących salę na uczelni. Poprzez swoje zachowanie pragną wyrazić swoje poparcie dla rewolucji...

Remy umiera na raka. W ostatnich chwilach jego życia towarzyszy mu eks-żona Louise. Z Londynu zostaje wezwany ich syn Sebastien, wzięty finansista. Ojciec i syn ledwo się tolerują, więc Sebastien niechętnie przystaje na prośbę matki, ale od momentu swojego przyjazdu porusza dla ojca niebo i ziemię. Odświeża stare znajomości i kontakty. Zwołuje starych przyjaciół i byłe kochanki Remy′ego.

Opiekująca się swoją umierającą ciotką Zitą (Katina Paxinou), Annie (Joanna Shimkus) postanawia pewnego dnia zobaczyć nocne życie Paryża. Kiedy przeżywa swoją pierwszą noc miłości, Zita właśnie umiera.

Wypalony reżyser filmowy, nie ma już weny aby nakręcić kolejny film. Ucieka w świat fantazji przed przytłaczającym go otoczeniem.

Jak się uczymy? Co wiemy? Patricia (Juliet Berto) i Émile (Jean-Pierre Léaud), spotykają się w studio dźwiękowym, aby omówić naukę i drogę do rewolucji. Sceny buntu studenckiego w Paryżu, wojny w Wietnamie i innych wydarzeń z końca lat 60. wraz z plakatami, zdjęciami i rysunkami są tłem dla ich słów. Oprócz rozważań dwóch postaci, przedstawiona jest ścieżka dźwiękowa zawierająca narrację, muzykę, klipy informacyjne i hałas. Efektem jest montaż, medytacja, refleksja nad pomysłami oraz sposób mieszania słów i obrazów.