Filmy plotka, niania, nastolatek, strach

Londyn, początek XX wieku. Wendy Darling każdego wieczoru zaczarowuje swoich braci przed snem opowiadając im historię o zawadiackim i groźnym kapitanie Hooku. Jednak pewnej nocy do ich pokoju wlatuje mały chłopiec, Piotruś Pan, który zabiera ich drogą przez gwiazdy do porośniętej bujną roślinnością dżungli w której znajduje się magiczna kraina Nibylandia. Tak zaczyna się opowieść o dzieciach mieszkających w miejscu, gdzie nie obowiązują żadne prawa dorosłych.

Po bolesnym rozwodzie pisarz John James (Kevin Costner) wraz z dwojgiem dzieci przeprowadza się do Południowej Karoliny. Zamieszkują w okazałym, położonym na odludziu domu i próbują ułożyć swoje życie na nowo. Jednak tę z trudem budowaną równowagę burzą niewytłumaczalne zdarzenia. A to kot przepada bez śladu, a to z różnych części domu dobiegają niezidentyfikowane dźwięki. Najbardziej jednak niepokoi Johna zachowanie jego nastoletniej córki Louisy (Ivana Baquero). Dziewczyna zaczyna lunatykować, wraca do domu umazana błotem, staje się coraz bardziej agresywna, chwilami nie można nawiązać z nią kontaktu. Przerażony ojciec uświadamia sobie, że, aby ochronić życie swojej rodziny, musi stanąć do walki z nieznanym wrogiem...

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.