Filmy taniec, casting

Grupa tancerzy próbuje poznać granice możliwości swoich ciał. Podczas jednej z tanecznych sesji wpadają w trans i tracą kontakt z rzeczywistością. Budzą się wewnętrzne demony. Czy uda im się je poskromić?

Teatr "The Burlesque Lounge" ma już czasy świetności za sobą. Tess (Cher), była tancerka, a obecnie właścicielka, walczy wszystkimi siłami o utrzymanie teatru. Jednak problemy finansowe i artystyczne oraz problemy osobiste załogi, wydaje się, że nieuchronnie prowadzą do końca teatru. Ali (Christina Aguilera) to dziewczyna z małego miasteczka w Iowa, która przybywa do Los Angeles i przypadkiem zatrudnia się u Tess jako kelnerka. Wkrótce Ali zdobywa przyjaciół, wrogów, a także uczucie Jacka (Cam Gigandet). Wspierana przez przyjaciół spełnia swoje marzenie i staje na scenie, aby potem dzięki wspaniałemu głosowi, stać się największą atrakcją rewii.

Maxie ginie w katastrofie na dzień przed wyjazdem do Hollywood, na plan filmu samego Davida W. Griffitha. Jednak marzenia okazały się silniejsze od śmierci. Po sześćdziesięciu latach duch Maxie wcieli się w ciało Jan Chaney, sekretarki biskupa, by raz jeszcze spróbować sił w kinie.

Trójka przyjaciół pracuje w barze, ale każde z nich marzy, by na swój własny sposób stać się gwiazdą i zmienić swoje życie. Jednym się udaje, innym nie, a w to wszystko wplątane są fantastyczne sceny taneczne.

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.