Filmy urodziny, budzik

Film opowiada historię ich rocznego związku w retrospektywie. Matt, zafascynowany Antarktydą, odwiedza „biały kontynent”, gdzie wspomina swój romans z Lisą. Porównuje pobyt na Antarktydzie do pobytu „dwojga ludzi w łóżku – klaustrofobia i agorafobia w jednym miejscu”. Obrazy wiecznych lodów płynnie przechodzą w ujęcia koncertów: Primal Scream, Super Furry Animals, Elbow, The Von Bondies, Franz Ferdinand, Black Rebel Motorcycle Club, The Dandy Warhols, a także Michael Nyman.

Wallace kupuje Gromitowi na urodziny cyberspodnie, przez co brakuje mu pieniędzy na opłacenie rachunków. Aby sprostać zobowiązaniom finansowym postanawia dorobić wynajmując pewnemu pingwinowi pokój w swoim domu. Wkrótce się okazuje, iż pod maską życzliwości nowego sublokatora skrywany jest mroczny sekret.

Raquel przepracowała 23 lata jako pokojówka w jednym domu. Zżyła się mieszkańcami, z miejscem i stworzyła dla własnego komfortu psychicznego wrażenie, że jest członkiem rodziny. Jej zamknięty świat przeżywa małe trzęsienie ziemi po kłótni z najstarszą córka Valdesów. Przełożony dochodzi do wniosku, że to wynik przemęczenia i postanawia zatrudnić nową osobę do pomocy. W tym momencie Raquel czuje, że traci grunt pod nogami i podejmuje walkę podjazdową z każdym nowym pracownikiem. Dopiero Lucy przeciwstawi się jej dziecinnym zagrywkom.

Anne Walberg (Emmanuelle Devos) jest gwiazdą w świecie perfum. Tworzy zapachy i sprzedaje swój niesamowity talent różnym firmom. Żyje jak diwa, samolubna, z silnym temperamentem. Guillaume (Grégory Montel) jest jej nowym kierowcą i jedynym, który nie boi się jej przeciwstawić. Bez wątpienia powód, przez który nie został jeszcze zwolniony.

Jeana, nieśmiałego kelnera z Grand Hotelu, myli ze znanym milionerem Irene, piękna uwodzicielka bogatych mężczyzn.

Policjant szukający zemsty na mordercach swego brata, który padł ofiarą mafijnych porachunków w San Francisco.

Historia 8-letniej dziewczynki, wychowywanej przez głuchoniemych rodziców. Kiedy Lara rozpocznie naukę gry na klarnecie, spotka się to z niezadowoleniem ojca, który muzyki nigdy nie słyszał. Film nominowany w 1998 roku do Oskara w kategorii film nieanglojęzyczny.

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.