Filmy utopia, śpiewanie

Świat Barbie to idealne miejsce, pełne idealnych mieszkańców. No, chyba że ktoś przeżywa akurat kryzys egzystencjalny w całej pełni. Albo jest Kenem.

Film opowiada o utopijnym, konsensualnym i świątecznym porzuceniu gospodarki rynkowej i produktywizmu. Ludność decyduje się na określoną liczbę postanowień, z których pierwsze to „Wszystko zatrzymujemy”, a drugie „Po całkowitym przestoju odradzają się – z niechęcią – tylko te usługi i produkcje, których brak okaże się nie do zniesienia. Prawdopodobnie: woda do picia, prąd do poczytania wieczorem, radio z informacją „To nie koniec świata, to pierwszy rok, i strona Celestial Mechanics”. Wejście w życie tych uchwał odpowiada pierwszemu dniu nowej ery, Rokowi 01.

Jest rok 1968. We Francji rozpoczyna się rewolucja kulturowa. Catherine, Yves i Hervé są studentami i kochankami. Powstanie paryskich studentów w maju wywraca ich życie do góry nogami. Przepełnieni poczuciem utopijnej wspólnoty, przenoszą się na opuszczoną farmę na wsi. Jednak lata wolnej miłości nie trwają długo, ponieważ ich ambicje i dążenie do osobistego spełnienia prowadzą do wyborów, które ich podzielą. Pokolenie ich dzieci to kolejna fala rewolucjonistów, którzy widzą świat zupełnie inaczej, niż ich rodzice. Na tle wydarzeń politycznych i historycznych, które na zawsze zmieniły nasz świat, budowane i zrywane są relacje, przyjaźnie i wielkie miłości.