Filmy trauma, przykazanie

Pierwsza część cyklu odpowiada pierwszemu z dziesięciorga przykazań: „Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną”. Bohater jest naukowcem, który wierzy wyłącznie w możliwości współczesnej nauki. Zbytnie zaufanie do komputera, który jest takim fałszywym bożkiem współczesności, prowadzi do rodzinnej tragedii.

DEKALOG IV: "Czcij ojca swego i matkę swoją". Treść listu znalezionego po śmierci matki wyzwala uczucia na granicy kazirodztwa. Ojciec i córka w niejednoznacznym układzie uczuciowym. [opis dystrybutora]

DEKALOG III: "Pamiętaj, abyś dzień święty święcił". Młoda kobieta w Wigilijną Noc podstępem odciąga byłego kochanka od rodziny. Czy jej samotność i zagubienie wystarczą, żeby usprawiedliwić ten karygodny czyn? A może młody mężczyzna także nie jest bez winy?

Dwóch braci, Jerzego i Artura prawie nic nie łączy. Jerzy, o ustabilizowanej pozycji - i młodszy Artur, śpiewający w zespole młodzieżowym, spotykają się na pogrzebie ojca, z którym od dawna nie mieli kontaktu. Mieszkanie ojca to jeden ciasny pokój. Pełno w nim metalowych szaf, zabezpieczeń, głośny alarm sygnalizuje otwarcie drzwi. Synowie bezradnie grzebią w stertach klaserów - trzeba je sprzedać, może starczy na lodówkę dla Jerzego, bo Artur i tak przepuści każdą sumę.

Roman i Hanka to kochające się, dobrze sytuowane małżeństwo. Na przeszkodzie ich wspólnemu szczęściu staje choroba – impotencja męża. Roman wie, że nie ma prawa do zazdrości, a jednocześnie ze wzmożoną siłą odczuwa ją. Śledzi i szpieguje Hankę. Myśli, że odkrył romans Hanki, ale z jej strony w kontaktach z młodym studentem Politechniki nie ma żadnych uczuć.

DEKALOG VII: "Nie kradnij". Historiia matki i córki. Dla dobra własnego dziecka kobieta przyjmuje na siebie ciężar bycia matką dla własnej wnuczki. Z czasem w układzie pojawiają się głębokie rysy, a najbliższe sobie kobiety zaczynają się okrutnie ranić.

DEKALOG VIII: "Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu". Podczas okupacji przyzwoita Polka odmawia pomocy małemu żydowskiemu dziecku. Po latach dochodzi do spotkania dwóch kobiet. Co mają sobie do powiedzenia?

Ordynator szpitala jest starszym, samotnym człowiekiem. Wiedzie ustabilizowane życie, wypełnione nieco już wyblakłymi wspomnieniami z młodości. Jego spokojna egzystencja zostanie jednak brutalnie zakłócona. Oto w jego rękach spocznie los nienarodzonego dziecka Doroty, młodej skrzypaczki. Jej mąż jest pacjentem ordynatora, w stanie ciężkim leży w szpitalu.

Niespełna dwudziestoletni Tomek wprowadza się po starszym koledze do małego pokoiku w bloku. Znajomy, oprócz lokum, zostawia mu kartkę z literami FDCD, co oznacza: „Fajna Dupa, Często Daje” i dotyczy kobiety z okna naprzeciwko. Tomek, wychowanek domu dziecka, stopniowo ulega fascynacji piękną nieznajomą z przeciwka. Zaczyna podglądać Magdę, najpierw przez lornetkę, potem przez ukradzioną lunetę.

Jacek to dość prymitywny chłopak pochodzący ze wsi. Taksówkarz jest niesympatycznym facetem o mentalności ORMO-wca. Piotr zdaje egzamin adwokacki. Tych trzech ludzi los złączy ze sobą w dramatycznych okolicznościach. Jacek wsiada do taksówki i każe zawieźć się za miasto. Nad rzeką morduje taksówkarza. Pomimo znakomitej mowy obrończej Piotra Jacek zostaje skazany na karę śmierci. Adwokat może być obecny podczas wykonywania wyroku…