Jeden z najbardziej uznanych i zdolnych aktorów Bollywoodu. Zajmował się też produkcją i reżyserią. Był także działaczem społecznym i politykiem. Swoją karierę Sunil Dutt rozpoczął od bycia popularnym prezenterem w "Radio Cejlon", najstarszy stacji radiowej w Azji Południowej. Karierę filmową zaczął od wystąpienia w "Railway Platform" (1955). Status gwiazdy zapewnił mu film "Mother India" (1957), gdzie poznał swoją przyszłą żonę Nargis, którą poślubił 11 marca 1958. Został wtedy zięciem Jaddanbai'a i szwagrem Anwara Hussain'a. Miał syna Sanjay'a i dwie córki Priy'ę i Namratę (Anju). Sanjay Dutt jest teraz także gwiazdą Bollywoodu. Priya zajęła miejsce ojca w Parlamencie, a Namrata została żoną Kumara Gaurav'a, syna gwiazdora Rajendra Kumara - dobrego przyjaciela Sunila. Był gwiazdą filmów Hindi z lat 50tych i 60tych. Zagrał w wielu kasowych produkcjach, w tym reżysera BR Chopry. Jednym z najbardziej pamiętnych filmów Dutt'a jest wyreżyserowany przez niego "Yaadein" (1964), wyjątkowy obraz, w którym tylko on zagrał. W swoim pierwszym wyprodukowanym filmie "Man Ka Meet" (1968) zaangażował do głównej roli swojego brata Som'a Dutt'ę. Wyreżyserował projekt "Rocky" (1981), dzięki któremu jego syn zdobył sławę. Jednym z największych przyjaciół Sunila był scenarzysta Agha Jani Kashmiri. W 1984 wstąpił do Indyjskiego Kongresu Narodowego i został wybrany do Parlamentu. Był ministrem ds. Młodzieży i Sportu w rządzie Manmohana Singha (2004-2005). Śmierć żony Nargis w 1981 r. po przewlekłej walce z rakiem trzustki wstrząsnęła aktora. Założył fundację ku jej pamięci, zajmująca się chorymi na nowotwory. Dutt sponsorował także Projekt Indii - Pokojową Nagrodę Nobla, organizację podobną do np. Operation Smile. Był też zaangażowany w leczenie hinduskich dzieci z deformacjami twarzy. W 1982 roku został powołany na apolityczne stanowisko tytularne Szeryfa Mumbaju. Przeżył katastrofę samolotu i groźny wypadek samochodowy. Był przeciwnikiem sekularyzacji, a także przeciwnikiem koncepcji posagu. Na ten temat zrobił film "Yeh Aag Kab Bujhegi" (1991).