Polski aktor teatralny i filmowy. Jego dziadek był Francuzem, stąd charakterystyczne nazwisko. W 1946 roku ukończył Studio Aktorskie Galla w Gdańsku, a w 1948 roku PWST w Łodzi. Tam też zaangażował się do Teatru im. Stefana Jaracza, a potem do Nowego, gdzie pracował przez trzydzieści lat, aż do śmierci. Na ekranie zadebiutował na początku lat 50. Nie miał szczęścia do głównych ról, jednak nawet epizody w jego wykonaniu na długo zapadały w pamięć. Pojawił się w komedii "Ewa chce spać", "O dwóch takich, co ukradli księżyc", "Rękopisie znalezionym w Saragossie", "Krzyżakach", "Sanatorium pod klepsydrą", "Janosiku" czy "Lalce". Wystąpił też w wielu serialach, takich jak "Kapitan Sowa na tropie", "Niewiarygodne przygody Marka Piegusa", "Przygody pana Michała", "Pierścień i róża". Ludwik Benoit był często nazywany go polskim Bourvilem. Porównywano go także do niezapomnianego Fernandela. W pamięci najmłodszych widzów pozostanie na zawsze jako głos słonia w animowanym filmie i serialu „Proszę słonia”.