Popularny autor tekstów. Tworząc 250 piosenek w czasie swej 49 letniej kariery zapewnił sobie najwyższą pozycję w branży. Pisał wiersze i teksty "od zawsze". Jego rodzina mieszkała w Sheikhupura. Ojciec był pracownikiem branży budowlanej. W wieku ośmiu lat, Gulshan był świadkiem śmierci swoich rodziców w czasie zamieszek związanych z podziałem Indii i Pakistanu. Po tej tragedii wraz ze starszym bratem przeniósł się do Jaipur, do domu swej zamężnej siostry. Gdy jego brat znalazł pracę w Delhi, zamieszkał tam razem z nim. W tym mieście zdał maturę oraz ukończył Uniwersytet. Jego marzeniem była kariera w przemyśle filmowym, ale nie znał wtedy nikogo w Bombaju, centrum kinematografii Indii. Potrzebując środków do życia zgłosił się do pracy na kolei. W tej sprawie wyjechał do Kota w Madhya Pradesh, ale po przybyciu na miejsce okazało się że wakat jest już zajęty. Zamiast tego został tam urzędnikiem do spraw towarów. W 1955 przyjechał do Bombaju. Podjął starania o dostanie się do przemysłu filmowego. Pokazał swoje teksty muzykom Anandji Veerji Shah i Kalyanji Veerji Shah. Jego praca spodobała im się, podobnie jak reżyserowi i producentowi Ravindrze Dave. Wykorzystał jedną z piosenek Gulshana ("Chandi ke chand tukdon ke liye") w swoim filmie. Podczas jej nagrywania, bombajski dystrybutor Shantibhai Dave nie chciał uwierzyć, że jest autorstwa 19-letniego "bawra" (wariata). Od tego czasu Mehtę nazywano Gulshan Bawra. Od swego debiutu Gulshan na zawsze wszedł do przemysłu filmowego. Pisał piosenki do największych przebojów Bollywoodu. Jego teksty stały się bardzo popularne. Zawsze starał się, by były sensowne i pozbawione błędów gramatycznych. Otrzymał dwie nagrody Filmware za najlepszy tekst piosenki w 1974 za "Yaari Hai Imaan Mera Yaari Hai Imaan Mera" w "Zanjeer" oraz w 1968 za "Mere Desh Ki Dharti Mere Desh Ki Dharti" w "Upkaar". Zmarł w Bombaju w wieku 72 lat.