Film Verhoevena, który mógłby wydawać się bluźnierstwem (i jest zresztą o to chętnie posądzany), ostatecznie lokuje się raczej na półce z groteskową satyrą.
przeczytaj recenzję
Ze swoją lekkością i sprawnością warsztatową, znamienitymi aktorami i tematyką jest idealnym przykładem europejskiego kina artystycznego. Sprawdza się też jako portret francuskiego społeczeństwa.
przeczytaj recenzję
Trudno doszukiwać się w nim najlepszego tytułu w portfolio Caraxa, ale istnieje prawdopodobieństwo, że to właśnie ten film mówi o nim i o jego kondycji więcej niż wcześniejsze arcydzieła.
przeczytaj recenzję