Filmosfera

Jeśli widz nie ma potrzeby doszukiwania się drugich den, a szuka filmu spektakularnego „tu i teraz”, powinien być po seansie „Fehérlófii” co najmniej usatysfakcjonowany. przeczytaj recenzję

„Celine i Julia odpływają” to kapryśny seans-gra, film w filmie, marzycielska, absolutnie nieprzewidywalna okultystyczno-owocowa zabawa z widzami w kotka i myszkę. przeczytaj recenzję

Czy zdarzyło Wam się doświadczyć seansu, który okazał się spełniać Wasze najskrytsze życzenia odnośnie filmu idealnego? przeczytaj recenzję

Nicolas Cage zagrał na pograniczu groteski, nie dając tego po sobie poznać i pokazał, że ma dystans do granej przez siebie postaci. przeczytaj recenzję

Historia Heleny Citron i Franza Wunscha to opowieść o miłości pomiędzy żydowską więźniarką w obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau, a austriackim oficerem SS. przeczytaj recenzję

Na najbardziej dosłownej płaszczyźnie dzieło to jest wypełnione scenami, podczas których można na przemian się śmiać, ale również drapać po głowie w głębokim zdezorientowaniu. przeczytaj recenzję

Film polecam z uwagi na ciekawy przekaz, interesującą fabułę, dobrą obsadę, a przede wszystkim nieskrywaną autentyczność. przeczytaj recenzję

Za sprawą milczących mediów na całym świecie, spychających problem Zagłady do ostatniej szpalty na ostatniej stronie, jest to niemy krzyk. I dlatego Zygielbojm zdecydował się na „najgłębszy protest”. przeczytaj recenzję

„W świetle dnia” jest dramatem wymagającym od widza cierpliwości i wrażliwości na przekaz wizualny i daje lekcję historii, która miała zostać zapomniana. przeczytaj recenzję

„Duch roju” uchyla pewne drzwi, tak jak Ana w ostatniej scenie (już niemiodowe) okiennice, a co jest za nimi? Dokładnie to, co wtedy poczujemy. przeczytaj recenzję