Filmawka

„De Humani Corporis Fabrica” okazało się zaskoczeniem i wyjątkowo dobrym tripem. Rozbudziło we mnie pragnienie kina przekraczającego to, co ludzkie. przeczytaj recenzję

Östlund jest jak klasowy kawalarz, wciąż znajdujący okazję, by rzucić żartem – nie bacząc na jego poziom czy jakość. przeczytaj recenzję

„Prześwietlenie” popisuje się tak przenikliwością, jak i estetyką, podobną do poprzednich dokonań Mungiu, ale tym razem ściśle związaną z miejscem, ludźmi i przyrodą. przeczytaj recenzję

Przez zaszklone oczy trudno jest oglądać filmy, pomyślałem, ocierając łzy pod koniec seansu najnowszego dzieła Lukasa Dhonta... przeczytaj recenzję

Myślę, że Sundown to krok naprzód w porównaniu do Nowego porządku czy Pragnienia miłości. Franco trzyma się raczej statycznych kadrów, deficytu dialogów i zimnego spojrzenia na rodzime społeczeństwo. przeczytaj recenzję

Boy from Heaven to wciągający i zaskakująco rozrywkowy thriller, który i bez mocniejszego komentarza politycznego na pewno wywoła kontrowersje i sprzeciw w ojczyźnie Mo Salaha. przeczytaj recenzję

Koreańczyk kolejny raz pokazał, że jeśli chodzi o precyzję opowiadania historii nie ma sobie równych, co szczególnie imponuje, biorąc pod uwagę, że pozwolił on sobie na pewnego rodzaju nowatorskość. przeczytaj recenzję

Mimo tych gorzkich niekiedy słów myślę nawet ciepło o Wzgórzu ryczących lwic, bo jego aura, zwłaszcza w pierwszym akcie, świetnie ogrywa nudę i bezsilność. przeczytaj recenzję

Czy będąc człowiekiem da się nakręcić film pozbawiony ludzkiej perspektywy? Takie zadanie stawia przed sobą Skolimowski, patrząc na Europę – i zatruwających jej obraz ludzi – z oślego punktu widzenia. przeczytaj recenzję

Alcarràs to słodko-gorzkie pożegnanie. Słodycz bierze się z poczucia tego co jeszcze jest; gorycz – z efemeryczności tego bycia, przerywanego wciąż frustracją, wyparciem, lękiem o przyszłość, niemocą. przeczytaj recenzję