Filmy notatnik, śledztwo

Historia dzieje się na dwóch płaszczyznach czasowych. Pierwszy wątek przedstawia wydarzenia pewnej jesiennej nocy w 1978 roku. Zootechnik Edward Środoń przez przypadek trafia do gospodarstwa małżeństwa Dziabasów, położonego w odległym zakątku Bieszczad i zatrzymuje się u nich na noc. Początkowa nieufność pomiędzy gościem a gospodarzami wkrótce rozpływa się w morzu wypitego bimbru, a jej miejsce zajmuje nastrój dobrej zabawy, bliskość, a nawet przyjaźń. Najpierw powstaje plan wspólnego przedsięwzięcia biznesowego, a potem rodzi się pasja i pożądanie, które przyniosą zaskakujące i tragiczne rezultaty… Drugi wątek rozgrywa się pewnego zimowego dnia, niedługo po wprowadzeniu w Polsce stanu wojennego. Grupa operacyjno-śledcza milicji obywatelskiej pracuje na miejscu zbrodni. Porucznik Mróz ma za zadanie rozwikłać zagadkę wielokrotnego morderstwa popełnionego cztery lata wcześniej. Pomocna w tym będzie rekonstrukcja wydarzeń, jaką przeprowadza z udziałem głównego podejrzanego, Środonia.

Nicholas Angel (Simon Pegg) to policjant idealny, zdeterminowany, podporządkowany pracy, zawsze na służbie. Zostaje przeniesiony na wieś, gdyż jest… za dobry. Zesłany do jednej z najspokojniejszych wsi w Wielkiej Brytanii, dostaje za partnera życiowego nieudacznika Danny'ego Buttermana (Nick Frost). W wiosce mieszkańcy kierując się zasadą „mniejsze zło” zezwalają na małe przewinienia, np. wolą, aby podlotki siedziały w barze niż „psuły się” na ulicy. Angelowi, dla którego nie istnieje żadne usprawiedliwienie dla przestępstwa, będzie to bardzo trudno zaakceptować… Pozostaje pytanie, czy system się sprawdza i dzięki niemu wioska jest taka spokojna, czy to przewrażliwiony Angel widzi wszędzie czyhające zło?

Tajemnicza seria morderstw ma miejsce w Nicei na francuskiej riwierze. Komisarz Carella (Jean-Louis Trintignant) prowadzi śledztwo i desperacko próbuje znaleźć brakujące ogniwo między wszystkimi tymi morderstwami.

Roman Polański wielkim artystą jest – to wiedzą wszyscy. Podobnie jak o tym, że zaprzepaścił swoją hollywoodzką karierę i reputację ponad 30 lat temu przez udział w gwałcie/stosunku z nieletnią. Przynajmniej tak każdy myśli... Odświeżenia tematu, i być może rzucenia na niego nowego światła, podjęła się Marina Zenovich. Próbuje ona zrozumieć przesłanki kierujące Polańskim uciekającym ze Stanów, co tak naprawdę zdarzyło się w tamtym czasie, a także sposób działania systemu prawnego.

Małe nadmorskie miasteczko Foxtown w Anglii. Do szpitala zostaje przywieziony mężczyzna, który w niewyjaśnionych okolicznościach stracił pamięć. Doktor Laurence Jeffries po ogólnym badaniu lekarskim zabiera go do swojego domu. Jego zawodowym hobby jest badanie przypadków amnezji. Stopniowo, bystro obserwując pacjenta, naprowadza go na ślady, które mogą pomóc mu przypomnieć sobie kim jest, skąd przybył, co robił na plaży, gdzie został znaleziony. Powoli okazuje się jednak, że chce wykorzystać nieznajomego do swych prywatnych porachunków z żoną.

Mort Rainey autor poczytnych powieści, zdaje sobie sprawę, że powinien siedzieć przed komputerem i pisać kolejną książkę, a mimo to spędza czas głównie śpiąc po 16 godzin dziennie na swojej ulubionej sofie. Dotychczasowe przejścia pozbawiły go energii życiowej i kreatywności, przyprawiając jednocześnie o klasyczną niemoc twórczą, która nie pozwala mu złożyć ze sobą nawet kilku najprostszych zdań. W momencie, kiedy wydaje się, że gorzej już być nie może, psychotyczny nieznajomy o imieniu John Shooter zjawia się w progach Rainey'a, oskarżając go o plagiat swojego opowiadania i żądając zadośćuczynienia... Pomimo wysiłków ze strony pisarza w kierunku załagodzenia całej tej sytuacji, Shooter staje się coraz bardziej natarczywy i wrogi, dając jednocześnie do zrozumienia, że jest gotów sam wymierzyć sprawiedliwość - posuwając się nawet do popełnienia z zimną krwią morderstwa. Zmuszony do prowadzenia zmuszającej do intensywnego myślenia gry w kotka i myszkę, Rainey odkrywa, że jest w nim więcej sprytu i zawziętej determinacji, niż kiedykolwiek mógł przypuszczać. Koniec końców zaczyna sobie również zdawać sprawę, że nie poddający się prostej klasyfikacji Shooter być może zna go lepiej niż on sam siebie.