Filmy plotka, seks, zemsta

Trzech szkolnych przyjaciół wybiera zadanie szkolne pt. "Plotka" - czym w istocie jest i jak szybko się rozprzestrzenia. Ich praca domowa wymaga prawdziwej plotki, by móc zbadać jej szybkość i siłę. Wybierają koleżankę z klasy i rozsiewają okrutną plotkę o jej gwałcie. Wkrótce staja się ofiarami swego żartu, co im uświadamia, jakie znaczenie może mieć nierozważny dowcip.

Japonia w niedalekiej przyszłości. Kraj jest gospodarczą ruiną, rząd coraz częściej musi korzystać z pomocy wojska, żeby łagodzić społeczne niezadowolenie. Młodzi ludzie przestają kultywować wielowiekowe tradycje, zaczynają coraz głośniej buntować się przeciwko utrzymywaniu starzejącego się społeczeństwa. Aby uciszyć wszelkie głosy sprzeciwu, rządzący wymyślili całkiem skuteczny "program naprawczy". Co roku jedna z klas maturalnych, wybierana ze wszystkich japońskich szkół, jest przewożona na niewielką wyspę, gdzie w ciągu 72 godzin mają walczyć ze sobą do momentu aż zostanie jedna, żywa osoba. Ktoś taki zostaje zwycięzcą rządowego programu o nazwie "Battle Royal"...

Historia trzech przyjaciół, którzy decydują się na założenie fabryki włókienniczej.

Grégoire Ponceludon de Malavoy, młody hydrolog opuszcza rodzinne strony i udaje się do Wersalu celem przedłożenia królowi propozycji osuszenia bagien w La Dombes. Markiz de Bellegarde, stary lekarz związany z dworem Ludwika XVI, zaprzyjaźnia się z młodym inżynierem zachwycony jego inteligencją. Przestrzega go jednak, że musi być świadom, jakie konsekwencje poniesie ktoś kto szuka poparcia na dworze królewskim, a nie daj Boże się skompromituje.

Scenariusz został oparty na autentycznych wydarzeniach z marca 2006 roku, jakie rozegrały się w Mahmudiyah w Iraku. Grupa amerykańskich żołnierzy zgwałciła i spaliła czternastoletnią Irakijkę oraz zastrzeliła członków jej rodziny. Narracja główna filmu stylizowana jest na dziennik prowadzony przez bohaterów za pomocą camcorderu. Jest to jednak tylko jeden ze środków zwiększąjących wiarygodność wydarzeń przedstawionych w filmie. Pojawiają się w nim również zapisy z kamer przemysłowych, wideoblogi, filmiki zamieszczane przez żołnierzy na portalu YouTube, newsy telewizyjne, francuski dokument oraz rozgrywający się już w USA "obiektywny" epilog. Ta wielość formatów pokazuje wyraźnie, w jaki sposób media konstruują przekaz i ukierunkowują widzów na konkretny jego odbiór. Pierwsza wojna iracka była przez niektórych nazywana telewojną. Obecnie media prześcigają się w jak najszybszym i jak najbliższym prawdy relacjonowaniu tragedii.