Filmy żołnierz, plotka, śmierć

Malena to najpiękniejsza kobieta w Castelcuto, miasteczku na słonecznym sycylijskim wybrzeżu. Jej mąż walczy na froncie, trwa wojna, ale mieszkańcy Castelcuto żyją własnym rytmem - plotkami, zawiściami i Maleną. Bo każde publiczne pojawienie się Maleny to prawdziwy spektakl. Towarzyszą jej pożądliwe spojrzenia mężczyzn i złośliwe plotki ich zazdrosnych żon. Armia kościstych wyrostków na rowerach podąża za nią wszędzie. Wśród tych chłopców jest Renato Amoroso, trzynastolatek, który przekształca swe pożądanie i swoją miłość do Maleny w bliską obsesji fantazję. Renato staje się jej cieniem. Jego rodzice podejmują próby oduczenia go tego "grzesznego" i "niezdrowego" zachowania - zabijają mu deskami okna, zabierają go do księdza egzorcysty i do prostytutki - Renato kontynuuje obserwację Maleny. Widzi, jak Malena staje się wdową, a następnie obiektem długo powstrzymywanej żądzy, zazdrości i gniewu. Widzi jak zostaje prostytutką i traci wszystko. Zostaje upokorzona, wydziedziczona przez ojca i trafia przed sąd. I wtedy Renato postanawia stawić czoła prowincjonalnej mentalności. Podejmuje ryzyko i pomaga Malenie w najbardziej nieoczekiwany sposób.

Japonia, czas niedalekiej przyszłości. Kryzys gospodarczy doprowadza do wzrostu przestępczości i anarchii wśród młodzieży. W tej sytuacji rząd wprowadza przeznaczoną dla uczniów ustawę Battle Royale. Na jej mocy raz do roku studenci jednej klasy zostają osadzeni na bezludnej wyspie i zmuszeni do niesamowicie okrutnej gry. W ciągu trzech dni, korzystając z różnych broni, muszą pozabijać pozostałych kolegów z klasy. Zasada jest prosta: może przeżyć tylko jedna osoba...

Scarlett O'Hara jest kapryśną córką właściciela posiadłości w Georgii i zakochuje się w Ashleyu Wilkes. On jednak zaręcza się z inną kobietą.

Zima 1945 roku, trwa II wojna światowa. Milosz Hrma kończy szkołę kolejarską i dostaje posadę zawiadowcy w małej miejscowości Kostomlaty. W miasteczku nie ma walk, więc życie toczy się tutaj dosyć spokojnie. Chłopak marzy o inicjacji seksualnej. Zakochuje się w konduktorce Maszy, lecz zawodzi podczas ich pierwszego zbliżenia. Z pomocą przychodzi mu łączniczka ruchu oporu...

Paryż, 1922 rok. Ciężko chory Marcel Proust (Marcello Mazzarella), którego dni są policzone, kończy swe monumentalne dzieło "W poszukiwaniu straconego czasu". Na łożu śmierci przegląda zdjęcia. Pamięta swoje życie. Ale postacie rzeczywiste mieszają się z postaciami z fikcji. A fikcja stopniowo zyskuje pierwszeństwo przed rzeczywistością. Oto odwiedza Gilbertę (Emmanuelle Béart), swoją miłość z dzieciństwa, teraz żonę Saint-Loupa (Pascal Greggory). Marcel słucha wynurzeń Gilberty, ale jednocześnie powracają do niego inne wspomnienia. Z zakamarków pamięci wynurzają się kolejne osoby: baron de Charlus (John Malkovich), księżna Oriane (Edith Scob), pani Verdurin (Marie-France Pisier) i Odette (Catherine Deneuve).

Francja, XIX wiek. Prowincjonalny lekarz Karol Bovary czuje się samotny po śmierci żony i zaczyna coraz częściej odwiedzać Rouaulta, jednego ze swoich pacjentów. Wdowiec ulega urokowi jego córki Emmy i szybko postanawia się z nią ożenić. Ich małżeństwo nie jest jednak szczęśliwe. Kobieta nie może zadomowić się w nowym miejscu. Cierpi na nudę i pogardza swoim ograniczonym mężem. Emma po cichu marzy o miłości idealnej, o której czyta w romantycznych powieściach. W końcu żądza wrażeń popycha ją w ramiona arystokraty Rudolfa Boulanger oraz studenta prawa Leona Dupuis. Obydwa romanse są burzliwe, a także dramatyczne w skutkach. Opowieść o karmiącej się marzeniami kobiecie, która pragnie uwolnić się od rutyny i szarzyzny życia. Autorem ekranizacji powieści Gustawa Flauberta jest Claude Chabrol.

Scenariusz został oparty na autentycznych wydarzeniach z marca 2006 roku, jakie rozegrały się w Mahmudiyah w Iraku. Grupa amerykańskich żołnierzy zgwałciła i spaliła czternastoletnią Irakijkę oraz zastrzeliła członków jej rodziny. Narracja główna filmu stylizowana jest na dziennik prowadzony przez bohaterów za pomocą camcorderu. Jest to jednak tylko jeden ze środków zwiększąjących wiarygodność wydarzeń przedstawionych w filmie. Pojawiają się w nim również zapisy z kamer przemysłowych, wideoblogi, filmiki zamieszczane przez żołnierzy na portalu YouTube, newsy telewizyjne, francuski dokument oraz rozgrywający się już w USA "obiektywny" epilog. Ta wielość formatów pokazuje wyraźnie, w jaki sposób media konstruują przekaz i ukierunkowują widzów na konkretny jego odbiór. Pierwsza wojna iracka była przez niektórych nazywana telewojną. Obecnie media prześcigają się w jak najszybszym i jak najbliższym prawdy relacjonowaniu tragedii.

W lutym 2009 roku zespół dokumentalistów na czele z Janusem Metzem wylądował w Armadillo, bazie wojskowej NATO, położonej w prowincji Gilmend w Afganistanie, prosto w epicentrum działań bojowych przeciwko Talibom. W ciągu sześciu miesięcy ekipa filmowa obserwowała życie żołnierzy, wysłanych, by udzielać pomocy afgańskiemu ludowi. W filmie pokazano, jak zmienia się nastrój żołnierzy, ich stosunek do wydarzeń. Duży społeczny rezonans wywołała scena zagłady grupy Talibów.

W okupowanym przez nazistów Paryżu, młoda akompaniatorka Sophie Vasseur dostaje pracę u słynnej piosenkarki Ireny Brice. Gdy mąż Ireny, Charles, biznesmen współpracujący z nazistami, walczy z własnym sumieniem, Irena staje się obsesją Sophie...