Filmy plotka, zemsta, skandal

Amanda Vaughn (Leslie Bibb), kiedyś najbardziej wredna dziewczyna w liceum, zmuszona jest wrócić do rodzinnego domu w niesławie, po tym jak jej małżeństwo skończyło się skandalem. Jej mąż trafił do więzienia za stworzenie piramidy finansowej, a następnie zmarł w sensacyjnych okolicznościach. Niechętnie, ale zdesperowana Amanda, nie ma wyboru, jak tylko zwrócić się o pomoc do swojej matki, Gigi (Annie Potts). Dla Gigi, będącej kwintesencją typowej mieszkanki Dallas, nie ma nic ważniejszego niż dać dwójce nastoletnich dzieci Amandy dobre południowe wychowanie. Problemem w tym, że Amanda nie jest już tą dziewczynką sprzed 20 lat i ma opory przed ponownym wejściem w dawny świat luksusu i lubieżnych plotek. Ma nadzieję na nowy start ale szybko odkrywa, że nie jest łatwo uciec od przeszłości w tej hermetycznej społeczności.

Trzech szkolnych przyjaciół wybiera zadanie szkolne pt. "Plotka" - czym w istocie jest i jak szybko się rozprzestrzenia. Ich praca domowa wymaga prawdziwej plotki, by móc zbadać jej szybkość i siłę. Wybierają koleżankę z klasy i rozsiewają okrutną plotkę o jej gwałcie. Wkrótce staja się ofiarami swego żartu, co im uświadamia, jakie znaczenie może mieć nierozważny dowcip.

Valerie Plame (Naomi Watts) jest tajną agentka CIA. Doświadczoną, wysoce wykwalifikowaną, biorącą udział w operacjach o największej wadze. Jest też matką dwójki dzieci i żoną dyplomaty Josepha Wilsona (Sean Penn). W lipcu 2003 roku Joseph na łamach New York Times oskarża administrację prezydenta Busha o okłamywanie opinii publicznej w sprawie posiadania przez Irak broni masowego rażenia. Wkrótce po tym w mediach ujawniona zostaje tożsamość Valerie i szczegóły dotyczące jej powiązań z CIA. Rujnuje to karierę zawodową agentki i dyskredytuje jej status społeczny. Valerie postanawia walczyć o swoje dobre imię, ujawnienie winnych i ich ukaranie.

Scenariusz został oparty na autentycznych wydarzeniach z marca 2006 roku, jakie rozegrały się w Mahmudiyah w Iraku. Grupa amerykańskich żołnierzy zgwałciła i spaliła czternastoletnią Irakijkę oraz zastrzeliła członków jej rodziny. Narracja główna filmu stylizowana jest na dziennik prowadzony przez bohaterów za pomocą camcorderu. Jest to jednak tylko jeden ze środków zwiększąjących wiarygodność wydarzeń przedstawionych w filmie. Pojawiają się w nim również zapisy z kamer przemysłowych, wideoblogi, filmiki zamieszczane przez żołnierzy na portalu YouTube, newsy telewizyjne, francuski dokument oraz rozgrywający się już w USA "obiektywny" epilog. Ta wielość formatów pokazuje wyraźnie, w jaki sposób media konstruują przekaz i ukierunkowują widzów na konkretny jego odbiór. Pierwsza wojna iracka była przez niektórych nazywana telewojną. Obecnie media prześcigają się w jak najszybszym i jak najbliższym prawdy relacjonowaniu tragedii.

Młody ksiądz, mający przed sobą marne perspektywy, gdyż jest poważnie chory, przybywa do małego miasteczka, by objąć urząd proboszcza w skromnej parafii. Chce pomagać okolicznym mieszkańcom, niosąc im Słowo Boże. Szybko orientuję się jednak, iż parafianie nie darzą go zbytnią sympatią, nie za bardzo chcą się u niego spowiadać, ani nie mają do niego należytego szacunku. Ksiądz jest załamany takim obrotem sprawy. Dopiero rozmowy z przyjacielem, wikarym z sąsiedniego miasta, oraz zapisywane w osobistym dzienniku przemyślenia, dają mu siłę do działania...

Seksowna, ale biedna młoda dziewczyna poślubia bogatego mężczyznę, którego nie kocha.