Filmy balkon, płacz

Włochy. Uczeń szkoły średniej zakochuje się w kobiecie, którą widzi przez okno podczas lekcji. Jej narzeczony przebywa w więzieniu za przynależność do Czerwonych Brygad. W pierwszej chwili kobieta nie chce poddać się uczuciom jakie żywi w stosunku do ucznia, ale w końcu nawiązuje z nim romans. Ich związek jest potępiany przez jej rodzinę i jego ojca, który jest psychiatrą kobiety...

Scarlett O'Hara jest kapryśną córką właściciela posiadłości w Georgii i zakochuje się w Ashleyu Wilkes. On jednak zaręcza się z inną kobietą.

Przebywająca w Weronie Amerykanka odpowiada na list z prośbą o poradę w miłosnym dylemacie i inspiruje jego autorkę do odnalezienia swojej dawnej miłości.

Ostatnie tango w Paryżu to pełna zmysłowych doznań podróż do świata erotycznych uniesień. Uznany za najbardziej kontrowersyjny film naszych czasów, nominowany do dwóch Oscarów - dla najlepszego reżysera Bernardo Bertolucci i Najlepszego Aktora Marlon Brando nadał nowe oblicze sztuce filmowej. Emanuje seksualną energią i hipnotycznym magnetyzmem, jak żaden film przedtem i potem, szokując całe pokolenia. On (Brando) jest 45-letnim Amerykaninem mieszkającym w Paryżu, który stara się otrząsnąć po stracie żony. Ona (Maria Schneider), to śliczna 20-letnia Paryżanka zaręczona z młodym filmowcem. Przypadkowe spotkanie tych dwojga staje się początkiem prawdziwego związku: czysty seks ... i nic więcej. Reguły są proste: żadnych imion, żadnych osobistych zwierzeń, żadnych obietnic na przyszłość i żadnych odniesień do tego, co dzieje się na zewnątrz. Kiedy kochankowie są razem, ich światem mają być oni sami i prawie puste mieszkanie.

Powszechnie szanowany prawnik Walter Bridge jest głową statecznej rodziny. Jego konserwatywne poglądy nadają ton życiu pozostałych domowników. Żona Waltera India nauczyła się podporządkowywać woli męża, jednak w głębi duszy tęskni za partnerskim układem i ciepłem miłości. Dorastające dzieci państwa Bridge zaczynają kwestionować surowe zasady ojca. Rodziną wstrząsają coraz silniejsze konflikty. Walter Bridge musi zweryfikować swoje podejście do życia, jeśli nie chce dopuścić do rozpadu rodziny.

Nominowany do Oscara kanadyjski film, wyreżyserowany przez urodzoną w Indiach reżyserkę Deepę Mehtę, porusza tematykę hinduskiej obyczajowości, a szczególnie życia wdów po śmierci mężów oraz aranżowanych małżeństw małych dziewczynek i starszych mężczyzn. Chociaż akcja filmu ulokowana została w 1938 roku, to właściwie do dzisiaj w Indiach takie śluby są normą. Co gorsza, gdy umiera małżonek, wdowa, niezależnie od wieku, zgodnie z zasadami religii i obyczajem winna spędzić resztę życia w aśramie dla wdów. W tej formie przytułku ma pokutować za swoje grzechy z poprzedniego życia, które – wg wierzeń – wpłynęły na śmierć męża.

Główny bohater Max, jest zaręczony z Muriel, siostrą swojego szefa. Liczy, że to małżeństwo otworzy mu drogę do kariery. Zbliża się ślub, ale wcześniej ma załatwić interesy w Japonii. W restauracji, gdzie spotkał się z kontrahentem, wydaje mu się nagle, że słyszy głos Lisy, początkującej aktorki, którą kiedyś kochał i która nagle zniknęła z jego życia. Sytuacja się powtarza, jednak tym razem pozostawia ślad: klucz do pokoju hotelowego. Max postanawia ją odnaleźć...

W faszystowskich Włoszech w 1935 roku malarz, z wykształcenia lekarz, zostaje wysłany do odległego regionu w pobliżu Eboli. W czasie pobytu na prowincji dowiaduje się, że należy doceniać piękno i mądrość chłopów a także jak przezwyciężać izolację...