Filmy radykał

Niemcy, lata 70. Rozwojowi kruchej jeszcze demokracji niemieckiej zagrażają wszechobecne zamachy bombowe, terroryzm i wewnętrzne napięcia w państwie. Grupa młodych ludzi pod dowództwem Andreasa Baadera, Ulrike Meinhof i Gudrun Ensslin wypowiada wojnę przeciwko zjawisku, które przypomina nowe oblicze faszyzmu: amerykański imperializm wspierany przez wpływowych Niemców, wśród których jest wielu byłych nazistów. Celem grupy jest stworzenie bardziej humanitarnego społeczeństwa, ale nie przebierają w środkach, siejąc postrach i terror, sami tracą swój humanitaryzm. Człowiek, który najlepiej ich rozumie, jednocześnie jest ich tropicielem - szef niemieckiej policji, Horst Herold.

Dramat oparty na prawdziwej historii Melvina B. Tolsona, profesora Wiley College w Teksasie. W 1935 roku zainspirował studentów do utworzenia pierwszego szkolnego kółka dyskusyjnego, które później zmierzyło się z Harvardem w mistrzostwach kraju.

Wykładowca z montrealskiego uniwersytetu, 50-letni Remy, dowiaduje się, że jest nieuleczalnie chory na raka. Była żona Louise poczuwa się do opieki. Namawia ich syna, Sebastiena, mieszkającego na stałe w Londynie, aby przyjechał i odwiedził ojca. Sebastien robi wszystko, aby uratować ojca. Niestety, jest to niemożliwe.

Film jest manifestacją ideologi hipisowskiej i stanowi protest przeciwko establishmentowi. Chłopak, biorący udział w studenckiej rebelii, ucieka przed policją skradzionym, prywatnym samolotem. Nawiązuje romans z napotkaną po drodze, podróżującą samotnie przez pustynię, dziewczyną. Ucieczka kończy się tragicznie...

Obóz Jezusa jest zapisem pobytu młodych ewangelików na specjalnym obozie. Uczą się na nim jak żyć w zgodzie z Bogiem, czy jak walczyć z aborcją. Tworzy się z nich małą Armię Boga. Dzięki nim, przyszłość chrześcijaństwa ma być niezachwiana.

Szokujący los Isabelle Eberhardt (Mathilda May), młodej dziennikarki, pisarki, urodzonej w 1877 roku w Genewie. Jej rodzice Rosjanie, wyemigrowali razem z nią do Afryki Północnej. Zostaje uwikłana w politykę aneksji Maroka z Algierią na przełomie XIX i XX wieku. Niesamowity styl i osobowość. Zaciekle walczyła z niesprawiedliwością i chociaż, niektórzy uważali, że była szpiegiem, pozostawała przede wszystkim wolną kobietą.

Wyreżyserowana i napisana przez dwudziestoletniego wówczas Asha Christiana komedia o niedopasowanych nastolatkach. Rodney Miller (w tej roli Christian) jest uczniem małomiasteczkowego liceum gdzieś w Teksasie. Chłopak wkrótce skończy szkołę i marzy o wielkiej karierze na Broadwayu. Na przeszkodzie stoją mu brak popularności, własna tożsamość seksualna i poczucie, że nikt tak naprawdę go nie rozumie. Wraz z pomocą swojej najlepszej przyjaciółki, otyłej Sabriny (znana z bijącego rekordy popularności serialu Glee Ashley Fink), jej kubańskiego chłopaka Rudy’ego oraz nauczyciela angielskiego, który prowadzi warsztaty teatralne (reżyser głośnego Tarnation, Jonathan Caouette), Rodney odnajdzie, polubi i oswoi swoją wewnętrzną, tytułową „grubą dziewczynę”, która drzemie w każdym z nas.

Krótko po upadku Salvadora Allende w Chile artysta sympatyzujący z Juntą Rządu Wojskowego przybywa do Paryża, aby śpiewać o tym, co uważa za nową rzeczywistość w kraju. Natrafia na niego grupa chilijskich uchodźców i postanawia porwać go w dość osobliwy sposób: zabierając go na imprezę. Wkrótce jednak wychodzą na jaw ich najcięższe wady: nieumiejętność organizowania się, nieefektywne zgromadzenie, które zmusza ich do głosowania nawet przy podejmowaniu nieistotnych decyzji, różnice klasowe między wygnańcami burżuazyjnymi i wygnańcami robotniczymi, a w szczególności pusta retoryka, dyskurs polityczny bardziej nastawiony na zdobycie poklasku niż na rozwiązanie ich sytuacji.