Filmy premier, satyra

Ucho Prezesa to miniserial polityczny, stworzony przez Roberta Górskiego, lidera Kabaretu Moralnego Niepokoju. Sam Robert wciela się w nim w TEGO Prezesa, w TYM gabinecie, na TEJ ulicy. Jest tytułowym uchem, do którego każdy chce dotrzeć.

Serial Daleko od noszy to satyryczna opowieść o losach typowego miejskiego szpitala w Polsce. W murach tej placówki odbywają się rzeczy niezwykłe, straszne i śmieszne. Niezawodna kadra medyczna pod czujnym okiem ordynatora Łubicza dokonuje karkołomnych wyczynów, które widzowi wydają się niewiarygodne – ale tylko do chwili, kiedy naprawdę zetknie się ze służbą zdrowia…

Anglia znajduje się pod rządami despotycznego kanclerza, który zarządza krajem twardą ręką, rozszerza moc zakazów, społeczeństwo więzi we własnych domach w wyniku wprowadzonej godziny policyjnej. Kiedy nie ma nadziei na zmianę tej sytuacji pojawia się on – tajemniczy mężczyzna w masce Guya Fawkesa – o pseudonimie „V”. Bohater ratuje z opresji Evey, która zostaje zatrzymana przez despotycznych funkcjonariuszy policji. „V” zaczyna odbudowę kraju poprzez wyburzenie gmachu sądu – w ten sposób chce obudzić w narodzie skrywane uczucia. Ma również wystąpienie w mediach, gdzie na kanale alarmowym nadaje na cały kraj komunikat, że równo za rok o tej samej potrze (tj. 5 listopada) wyburzy parlament. Zwraca się z prośbą o pomoc do obywateli. Sam również rozpoczyna walkę z ludźmi odpowiedzialnymi za badania genetyczne na ludziach.

W Rzymie, o świcie, kiedy wszyscy śpią, jeden człowiek jest już rześki. Nazywa się Giulio Andreotti. Nie śpi, ponieważ musi pracować, pisać książki, bywać w towarzystwie i - co jest nie mniej ważne - modlić się. Spokojny i tajemniczy Andreotti we Włoszech jest synonimem władzy przez ponad 40 lat. Na początku lat 90., bez arogancji, ale i bez pokory, ten stabilny, uspokajający, ale i bardzo niejednoznaczny polityk niestrudzenie zmierza ku swej siódmej kadencji na stanowisku premiera. Tuż przed 70-tką Andreotti jest gerontokratą o niemal boskich możliwościach, który nikogo się nie boi, w zasadzie nie wie, co to strach. Przeciwnie - jest przyzwyczajony do obserwowania strachu malującego się na twarzach jego rozmówców. Jego radością jest władza, z którą żyje w symbiozie, którą wielbi, i która zawsze i niezmiennie mu się należy. Bitwy wyborcze, ataki terrorystyczne czy poniżające oskarżenia nie pozostawiają na nim żadnego śladu, wobec wszystkiego pozostaje nieugięty. Aż do czasu, kiedy mafia, najsilniejsza przeciwwładza w kraju, postanowi wypowiedzieć mu wojnę.

Napakowany testosteronem i palący jedno cygaro po drugim Winston Churchill amerykańskim żołnierzem? Królowa Elżbieta rozrywkową panną? Adolf Hitler z Ewą Braun odbywający tajemna wycieczkę do Anglii? To historia, jakiej na pewno nie da się znaleźć w żadnym podręczniku. Zakręcone spojrzenie na heroizm Anglii w czasach II wojny światowej, stało się komediową wersją wydarzeń historycznych widziana przez pryzmat Hollywoodu.

Jest to satyra na koncepcję tak zwanego rządów światowych i wszelkiego rodzaju unii międzynarodowych. W 2000 roku poszczególne kraje wybierają własne rządy, jednak muszą one uznawać wyższość Światowej Unii Globalnej. W Austrii zostaje wybrany nowy premier (Josef Meinrad). W swoim rządowym exposé ogłasza niezależność kraju od Unii. Do Austrii przylatują unijne oddziały specjalne, aby skończyć z rebelią.