Filmy biuro, płacz

Bohaterowie filmu w Wigilię Bożego Narodzenia przekonują się, że od miłości nie ma ucieczki.

Akcja serialu rozgrywa się w Siedlcach, w siedzibie firmy zajmującej się produkcją wody mineralnej Kropliczanka. Jej prezes, Michał, to człowiek pozbawiony autorefleksji, który każdym słowem i gestem zabiega o atencję i uznanie. Kiedy przedsiębiorstwo zostaje przejęte przez nowego, właściciela a pracownicy zaczynają obawiać się o swoje posady, jedynie Michał patrzy na zmiany z optymizmem. Biznesowe roszady przeplatają się tu z biurową codziennością pracowników Kropliczanki.

„Podziemny krąg” to opowieść człowieka na życiowym zakręcie: poznajemy go trzymającego w ustach rewolwer na dachu budynku, który zaraz ma wybuchnąć. To Narrator, trzydziestoparoletni yuppie, który wydaje się wybrańcem losu: ma dobrze płatną pracę, perspektywę awansu, eleganckie mieszkanie. Odczuwa jednak wewnętrzną pustkę, sukces go nie cieszy, dręczy go poczucie niespełnienia. Do tego stopnia dał się wciągnąć w wyścig szczurów, nazywany eufemistycznie „samodoskonaleniem”, że zapadł na chroniczną bezsenność. Pomocy szuka w grupach wsparcia, gdzie poznaje bezczelną, cyniczną Marlę, która zbiorową psychoterapię traktuje jako darmową rozrywkę. Pewnego dnia w samolocie Narrator poznaje tajemniczego Tylera Durdena, handlarza mydłem. Durden to ucieleśnienie marzeń człowieka zniewolonego: kpi ze wszystkiego i wszystkich, za nic ma „samodoskonalenie”. Uważa, że człowiek rozwija się, doświadczając bólu i nieszczęść. Kiedy mieszkanie Jacka wylatuje w powietrze, Tyler oferuje mu lokum u siebie – w dziwacznej ruderze. Wyzywa Narratora na przyjacielski pojedynek bokserski na gołe pięści. Wkrótce zamieszkuje z nimi Marla, zostaje dziewczyną Tylera. Między mężczyznami rodzi się dziwna przyjaźń. Zaczynają odbywać regularne walki, w których z upływem czasu bierze udział coraz więcej uczestników. Powstaje elitarny, sekretny klub. Jego członkowie swoje frustracje i agresję wyładowują najpierw na ringu, później także w aktach wandalizmu i terroru. Sytuacja zaczyna wymykać się spod kontroli.

Jest Wigilia. Angela Bridges, ambitna młoda businesswoman, zostaje w biurze trochę dłużej, aby dokończyć pilne sprawy przed wieczornym spotkaniem z rodziną. Kiedy w końcu zjeżdża do opustoszałego garażu podziemnego, jej samochód nie chce odpalić. Na pomoc zdenerwowanej kobiecie śpieszy sympatyczny pracownik ochrony Thomas. Jednak jemu też nie udaje się uruchomić auta. Mężczyzna proponuje Angeli, aby została w garażu i zjadła z nim skromny wigilijny posiłek. Dziewczyna reaguje wybuchem śmiechu, który jednak szybko zamiera na jej twarzy. Okazuje się bowiem, że poziom 2 biurowego parkingu stanie się dla niej śmiertelną pułapką, a szanse na przeżycie do rana wydają się nikłe.

Seligman znajduje na ulicy półprzytomną i pobitą Joe. Zabiera ją do swojego domu. Kobieta dochodząc do siebie, opowiada mu o swoim życiu i erotycznych doznaniach.

Nimfomanka kontynuuje swoją opowieść, która staje się coraz bardziej brutalna i perwersyjna.

Brandon (Michael Fassbender), 30-letni Nowojorczyk, pracownik firmy komputerowej świetnie zarabia, ma przestronne mieszkanie, jest przystojny. Mężczyzna uzależniony jest od seksu. Sypia z wieloma kobietami, zamawia dziewczyny na telefon lub spędza czas na portalach pornograficznych. Sytuacja komplikuje się, gdy do mieszkania wprowadza się jego siostra, Sissy (Carey Mulligan).

Historia zamachu i zabójstwa prezydenta USA - Johna F. Kennedy oraz próba znalezienia prawdziwych mocodawców tej decyzji.

Tom jest niepoprawnym romantykiem. Wierzy, że nawet w obecnych cynicznych czasach prawdziwa miłość zdarza się tylko raz. Niestety Summer nie podziela jego zdania. To nie przeszkadza Tomowi walczyć o uczucia dziewczyny. Jest jak współczesny Don Kichote – marzyciel próbujący osiągnąć nierealne cele. Po jakimś czasie nie jest zakochany w Summer, tylko w idealizowanym obrazie dziewczyny, który sam stworzył. Historia zaczyna się w dniu gdy piszący teksty na kartki z życzeniami Tom (Joseph Gordon-Levitt) poznaje nową sekretarkę swojego szefa, Summer (Zooey Deschanel). Dziewczyna wydaje się być poza jego zasięgiem, ale okazuje się, że mają ze sobą dużo wspólnego. Oboje uwielbiają The Smiths i surrealistyczne obrazy Magritte’a. Do tego Tom kiedyś mieszkał w Jersey, a Summer ma kota o imieniu Bruce. Pasują do siebie jak dwie połówki jabłka… Po trzydziestu jeden dniach akcja powoli się rozwija. Trzydziestego drugiego dnia Tom jest już zakochany na zabój. Summer jawi mu się jako ideał. Sto osiemdziesiątego piątego dnia przychodzi lekkie zawirowanie, ale Tom wciąż ma nadzieję. Jego relacja z Summer jest raz lepsza, raz gorsza – spotykają się, po chwili przestają do siebie odzywać. W filmie pojawiają się skoki w czasie, sceny na dzielonym ekranie, karaoke. Wszystko to składa się na kalejdoskop przeżyć i skłania do refleksji na temat tego, czemu próbujemy zrozumieć czym jest miłość.

Jean i Marie są szczęśliwym, choć bezdzietnym małżeństwem z 25-letnim stażem. Podczas wakacji na południowym zachodzie Francji nasz bohater zostawia opalającą się na plaży Marie, by popływać w morzu. Już nigdy nie powraca, nikt nie znajduje również jego ciała... Zrozpaczona Marie zaczyna zadawać sobie pytania. Czy ją porzucił? Czy popełnił samobójstwo? Ciągła niepewność doprowadza ją do stworzenia własnego świata, w którym jej mąż jest ciągle przy niej...