Filmy eutanazja, relacja ojciec-syn

Młody chłopiec dowiaduje się, że jest nie z tej ziemi i posiada nadprzyrodzone moce. Jako młody mężczyzna podróżuje, aby dowiedzieć się, skąd pochodzi i jaka jest jego misja. Ukryty w nim bohater musi się ujawnić, jeśli ma ocalić świat przed zagładą i stać się symbolem nadziei całej ludzkości.

Po przejściu na emeryturę James Whale (Ian McKellen) odsuwa się od towarzyskiego życia Hollywood. Prowadzi teraz spokojne życie w swojej rezydencji, a wolne chwile poświęca malarstwu, które zawsze było jego pasją. Pewnego dnia zatrudnia młodego ogrodnika, Claya (Brendan Fraser). Zafascynowany niezwykle przystojnym mężczyzną artysta prosi go, żeby ten dla niego pozował. Spędzają w pracowni długie chwile i powoli się zaprzyjaźniają. Jednak Clay zadaje dużo pytań, które przywołują wspomnienia i budzą demony z przeszłości. Demony, które przyczyniły się do sukcesu artystycznego Jamesa Whale, ale które odcisnęły też na nim bolesne piętno.

Tytułowy Johnny to młody Amerykanin, który z powodu wpojonych mu przez nieżyjącego już ojca ideałów, zaciąga się do wojska, aby jak twierdzi, podczas I wojny światowej "walczyć o demokrację". Podczas inspekcji okopów Johnny zostaje wyznaczony do idiotycznej misji, w której zostaje bardzo ciężko ranny. Wybuch bomby pozbawia go rąk, nóg oraz twarzy, a w dalszej konsekwencji - również wzroku, słuchu i węchu. Lekarze cudem ratują młodego żołnierza, który po umieszczeniu w szpitalu określony jest mianem "warzywa". Diagnoza lekarzy nie jest do końca trafna. Wewnątrz zmasakrowanego organizmu nadal funkcjonuje mózg. Chłopakowi udaje się wymyślić sposób porozumiewania się z otoczeniem przy pomocy alfabetu Morse'a. W ten sposób Johnny nawiązuje kontakt z jedną z pielęgniarek...

Wykładowca z montrealskiego uniwersytetu, 50-letni Remy, dowiaduje się, że jest nieuleczalnie chory na raka. Była żona Louise poczuwa się do opieki. Namawia ich syna, Sebastiena, mieszkającego na stałe w Londynie, aby przyjechał i odwiedził ojca. Sebastien robi wszystko, aby uratować ojca. Niestety, jest to niemożliwe.

Film skupia się na roli kościoła katolickiego w czasie II wojny światowej, a szczególnie na postaci papieża Piusa XII, który w obawie przed represjami niemieckimi wobec duchowieństwa i wiernych uchylił się od otwartego potępienia nazistowskich zbrodni. Głównym bohaterem jest oficer SS Kurt Gerstein, który mimo że dostarczał zabójczy gaz do obozów koncentracyjnych, próbuje powiadomić świat, a Watykan w szczególności, o holocauście.

Tom wraca do Nowego Jorku, aby przypomnieć sobie lata dzieciństwa, ludzi z którymi niegdyś bawił się w piaskownicy, osoby które pomogły mu zostać tym kim jest i zrozumieć radość życia.

Eutanazja jest jednym z zagadnień budzących wciąż ogromne kontrowersje. Jej zwolennicy i przeciwnicy formułują szereg argumentów za swoimi stanowiskami. Nie wolno jednak zapominać, że te często jałowe spory w istocie swej podejmować powinny kwestie ludzkiej godności i cierpienia, a nie tylko rozwiązań prawych. Film Alejandro Amenábara opowiada historię sparaliżowanego człowieka, który walczy o swoją śmierć. Reżyser przypomina tym samym o dramacie jaki może spotkać każdego i o tym, że czasem jednostka nie jest w stanie dźwigać tak ciężkiego brzemienia jakim potrafi być życie.

Jak nie zabiłem swojego ojca i jak bardzo tego żałuję to historia postępowania nieuleczalnej choroby nowotworowej, która zmienia diametralnie życie całej rodziny chorego. To także opowieść o bezradności wobec cierpienia i mocny głos rozliczający się z instytucjami państwa, służbą zdrowia oraz Kościołem, które zostawiają chorych i ich najbliższych samych sobie. Ojciec głównego bohatera prosi syna o pomoc w odejściu. Chce umrzeć na swoich zasadach. Mateusz Pakuła opisuje „współumieranie” i jednocześnie zaprasza widzów do rozmowy na temat eutanazji. Momenty dramatyczne splatają się w spektaklu ze sprawami codziennymi, przyziemnymi, często zabawnymi.