Filmy 1999

Dwie libańskie rodziny znalazły schronienie na początku wojny domowej w nieczynnym pałacu w Bejrucie „La maison rose”. W ramach przebudowy nowy właściciel daje im dziesięć dni na opuszczenie domu, który chce zamienić w centrum handlowe. Mieszkańcy dzielnicy są podzieleni na przyszłość i nostalgię.

Jerozolima, rok 2000. W społeczności ortodoksyjnych żydów, gdzie kobiety ograniczane są do życia w domu, wychowywania dzieci i zgłębiania ksiąg Tory, żyją dwie siostry - Malka i Ryfka. Pierwsza z nich, mimo iż kocha pewnego mężczyznę, zostaje zmuszona do małżeństwa z obcym mężczyzną. Druga, będąc od 10-ciu lat szczęśliwą żoną, zostaje zmuszona do rozwodu, gdyż nie urodziła dziecka, a "niepłodna kobieta nie jest kobietą."

Państwo Driscoll wiodą pełne szczęścia i sukcesów życie i pewnie nic nie zakłóciłoby tego stanu, gdyby nie kłamstwa i zdrada jednego z małżonków. Pewnego dramatycznego dnia prawda nieoczekiwanie wychodzi na jaw. Do ich domu wkracza John Barrett i po kilku chwilach gospodarze stają się zakładnikami swego tajemniczego gościa, który wyjawia im straszną prawdę. Jego żona właśnie walczy w szpitalu o życie, a bezpośrednim winowajcą jest romansujący z nią Mark Driscoll. Tak zaczyna się pełna dramatycznych wydarzeń noc, po której nic nie będzie już takie, jak wcześniej...

Podczas wojny domowej część Libańczyków uciekła do Europy, porzucając swoje duże mieszkania, majestatyczne domy i… służbę: Lankijczyków, Filipińczyków i Egipcjan „przywiezionych” do Libanu tysiącami, aby służyć. Wszyscy ci ludzie i wiele innych podlegają nastrojom indywidualisty, który kontroluje budynek, jego mieszkańców, okolicę i niektóre fragmenty miasta. Ich historie splatają się ze sobą: historia młodego muzułmańskiego milicjanta i chrześcijańskiej służącej, bogata burżujka, która wróciła, by odnaleźć swojego kochanka, historia „niebezpiecznego życia” kotów z Bejrutu…

Na Podróże składają się trzy nowele, których akcja dzieje się w Polsce, Francji i Izraelu. Film ukazuje dzieje trzech żydowskich kobiet, pochodzących z pokolenia, które przeszło przez Holocaust. Ich losy splatają się ze sobą. Trzy miejsca, trzy opowieści i czas, który nieubłaganie przemija, nie dając szans rozproszonej po świecie społeczności na odnalezienie bliskich. Osobista historia bohaterek i ich rodzin mieści się na kilku skrawkach papieru, na paru starych fotografiach. Podróże pokazują, w jaki sposób stawiają ona czoła historii i próbują przezwyciężyć spuściznę obozów koncentracyjnych. W każdej opowieści pojawia się pauza w rozwoju wydarzeń, która przerywa poszukiwania przeszłości i powoduje, że w szarą codzienność wplątują się wspomnienia.

W mgnieniu oka ma miejsce masowe zniknięcie ludzi. Po chwilowym zgiełku i zamieszaniu, FBI otrzymuje zadanie zbadania okoliczności i ustalenia miejsca pobytu zaginionych osób. Agenci Adam Riley (Dawid White) oraz Charles Baker (Kevin Downes) mają zagadkę do rozwiązania. Gdzie się podziały miliony osób w tak błyskawicznym tempie? W trakcie prowadzonego śledztwa wychodzi na jaw rządowy spisek. Komuś wysoko postawionemu nie jest na rękę, aby ktokolwiek poznał rzeczywistą przyczynę zniknięcia ludzi.

Albert (Michael Imperioli) jest introwertycznym przedstawicielem biura podróży prowadzącym samotne życie w Nowym Jorku. Kiedy Louie (John Ventimiglia), jego najlepszy przyjaciel z dzieciństwa, właśnie uciekł z więzienia, spokojne życie Alberta zostaje trwale zakłócone. Następuje jedna długa, szalona noc w Nowym Jorku, która na zawsze zmieni ich życie.

Arturo Ripstein, jeden z najwybitniejszych twórców meksykańskiego kina, bierze na warsztat zaliczaną do arcydzieł współczesnej prozy iberoamerykańskiej powieść Gabriela Garcii Marqueza, przenosząc akcję wydarzeń do Meksyku lat 40. Film jest opowieścią o emerytowanym pułkowniku, weteranie wojny z kościołem katolickim, który od 27 lat czeka na obiecaną rentę, ale jak dotąd nie otrzymał jeszcze żadnego czeku. W każdy piątek chodzi na pocztę z nadzieją, że wreszcie coś nadejdzie, lecz na próżno. Nie ma kto pisać do pułkownika jest wstrząsającym, choć pełnym charakterystycznej dla kolumbijskiego twórcy ironii, studium ludzkiej samotności i godności.

Główna bohaterka to samotna matka Maddy z małym dzieckiem. Mąż Alex zostawił ją by zaznać beztroskiego życia. Tymczasem Maddy podczas zakupów w sklepie zostaje oskarżona o kradzież mrożonego groszku i aresztowana razem z dzieckiem. Nikt nie wierzy w jej niewinność. Jest jedyna osoba, przyjaciółka Gillian, która mogłaby pomóc wydostać z więzienia jej synka. Jednak Gillian w tym czasie poluje na zamożnego męża, i nie w głowie jej niańczenie cudzych dzieci...

Catherine dużo czasu przebywa w hospicjum, gdzie jej mąż spędził ostatnie dni życia. W Dniu Dziękczynienia przypadkowo spotyka tu Roberta, który wraz z bliskimi odwiedza umierającą żonę. Rodzina wyrusza do domu wcześniej, Robert ma dotrzeć do nich później. Nagle rozpoczyna się zamieć i mężczyzna nie ma jak wrócić do domu, ale na szczęście pomoc proponuje mu Catherine, która właśnie wyjeżdża z hospicjum.