Filmy krzyk

Szef dużej firmy zatrudnia chłopaka, aby ten donosił mu o wszystkim co dzieje się w firmie. Czy nowo zatrudniony sprosta temu zadaniu?

W swoim fabularnym eseju reżyserka obserwuje pogrążoną w żałobie rodzinę – samotną matkę i dwoje dzieci. 13-letni syn znika na tydzień, a jego powrót gwałtownie zmienia dynamikę relacji. Kto kim się opiekuje? Kto kogo chroni? I przed czym? Schanelec od zawsze interesuje ekonomia: kadru, ciała, rodziny, późnego kapitalizmu. W jej świecie gesty i słowa pozostają niezsynchronizowane: nieadekwatna wydaje się zarówno pasywność dzieci, monotonnie recytujących Hamleta, jak i energia głównej bohaterki (Maren Eggert), przejawiająca się w atakach gniewu, paniki czy gwałtownej polemicznej pasji. W jej wydaniu nawet zakup roweru zamienia się w dramatyczny spektakl.

Evie (Jack Plotnick) jest straconą aktorką filmów klasy B, która zdecydowanie nie starzeje się z wdziękiem. Mieszka z Coco (Clinton Leupp), jej przyjaciółką, która pełni głównie funkcję służącej naszej bohaterki. W ich życiu pojawia się nowa współlokatorka Varla (Jeffery Roberson) początkująca gwiazdka, której zmarła matka Marla (Jeffery Roberson) była najbardziej nienienawidzoną rywalką Evie...

Sylfida to chudziutka dziewczynka z wystającymi zębami, która marzy o tym, by wyrwać się z domu. Niestety, jej neurotyczna mamusia niszczy wszelkie przejawy niezależności córki. Mimo abstrakcyjnej formy (czerwone niebo, prostokątne chmury) film Dorte Bengtson opowiada w pełni realistyczną i skądinąd dobrze znaną historię rodzinną. Autorka przyznaje, że jej dzieło ma charakter autobiograficzny.

Filmowa antologia, w której kilkunastu reżyserów z całego świata próbuje w swoich krótkich filmikach przedstawić w nowej formie opowiadania kultowego już amerykańskiego poety i pisarza Edgara Allan Poe.

Jest to satyra na współczesne czasy o problemach pewnej wampirzycy w znalezieniu dziewicy, której krew jest jej potrzebna do przeżycia.

Maj 1946 roku. Po dziewięciu latach internowania, Antonin Artaud (Sami Frey), aktor, artysta, pisarz, ostatecznie opuszcza azyl psychiatryczny, by powrócić do Paryża do swojej rodziny. Jacques Prevel (Marc Barbé), młody poeta, podąża za Artaudem w wędrówce między domem zdrowia Ivry'ego i Saint Germain-des-Prés, jednocześnie dążąc do tego samego co on: poezji, narkotyków i absolutów. Prevel staje się uczniem i towarzyszem jego geniuszu, którego kroniki obserwują aż do jego śmierci, dwa lata później. W tym powojennym Paryżu, gdzie poznaje nędzę i cierpienie, Prevel dzieli swoje życie między dwie kobiety, Rolande (Valérie Jeannet) i Jany (Julie Jézéquel), jednocześnie przywiązując się do Antonina, którego był synem, przyjacielem.

Podczas gdy sztuka może się nie powieść z powodu niespodziewanej nieobecności aktorki, Sylvestre (Daniel Ceccaldi) musi natychmiast znaleźć zastępstwo. Próbuje przekonać Hugo Martiala (Richard Berry), aktora na wezwanie i wściekłego człowieka, do zagrania z Gigi Ortegą (Josiane Balasko), która jest jego byłą żoną, bardzo pretensjonalną alkoholiczką. Reżyser Léon (Daniel Prévost) nagle zostaje sam na sam z dwójką ludzi, z którymi próby szybko zamieniają się w piekło, podczas gdy Sylvestre opracowuje serię planów, z których każdy jest okropniejszy od drugiego, aby móc zapewnić promocję swojej sztuki w medialnej aferze...

12-letnia Zaffan zaczyna dostrzegać niepokojące zmiany zachodzące w jej ciele. Gdy prawdy o nich nie da się już dłużej ukrywać, zostaje napiętnowana przez swoją społeczność. Transformacja jednak nie spowalnia, wkrótce Zaffan pojawi się w zupełnie innej postaci...