Filmy akrobata, krew

Zima 1945 roku, trwa II wojna światowa. Milosz Hrma kończy szkołę kolejarską i dostaje posadę zawiadowcy w małej miejscowości Kostomlaty. W miasteczku nie ma walk, więc życie toczy się tutaj dosyć spokojnie. Chłopak marzy o inicjacji seksualnej. Zakochuje się w konduktorce Maszy, lecz zawodzi podczas ich pierwszego zbliżenia. Z pomocą przychodzi mu łączniczka ruchu oporu...

Bezrobotny akrobata cyrkowy Abel Rosenberg (David Carradine) zna tylko jeden sposób przetrwania na arenie surrealistycznego cyrku, którym był Berlin w roku 1923 - jest to notoryczne pozostawanie w stanie nietrzeźwym. Jednak nawet to zamroczenie nie jest w stanie przysłonić zagrożenia i przerażającej tajemnicy - wszyscy jego znajomi, nawet ci najdalsi, giną w okrutny sposób. Czy Abel ocaleje, czy też jego umysł i dusza ulegną całkowitej destrukcji?

Rywalizacja pomiędzy dwiema rodzinami – familią szalonej Divine, a rodem Connie i Raymonda. Obie z rodzin sądzą, że to im należy się niechlubne miano najohydniejszych i za wszelką cenę będą chciały to sobie udowodnić. W wyniku konkurowania ze sobą dojdzie do mnóstwa starć.

Andriej Rublov był średniowiecznym, rosyjskim mnichem znanym jako wybitny twórca ikon. W filmie Tarkovskiego możemy zobaczyć jego biografię, pokazaną jednak bardzo wybiórczo i potraktowaną z dużą swobodą artystyczną. Andriej (w jego roli Anatoli Solonitsyn) jest wrażliwym, religijnym artystą przeżywającym różne rozterki, niekiedy przyziemne - takie jak spotkanie z pogańską, hedonistyczną religią, brak weny artystycznej czy też najazd Tatarów i cierpienie. Mimo to, przemierzając kresy średniowiecznej Rosji, powoli zbliża się do wypełnienia swojej życiowej misji, jaką jest tworzenie ikon ku czci Chrystusa. Film podzielony jest na osiem części, a postać Rublowa, luźno zaadoptowana na potrzeby obrazu, została pokazana z niezwykłym pietyzmem i wzniosłością.

Zamek Księcia de Conde, późny kwiecień 1671 roku Francois Vatel jest wiernym i oddanym sługą dumnego, lecz już starzejącego się i pogrążonego w finansowych kłopotach Księcia de Conde. Książę musi wkupić się w łaski króla Ludwika XIV i liczy na powierzenie mu roli przywódcy nowej kampanii wojskowej przeciwko Holendrom. Conde jest do końca oddany swemu władcy, jednak na taką okazję postanowił oddać się i swój zamek w ręce Vatela, przydzielając mu wielce odpowiedzialną rolę podjęcia Dworu Wersalskiego w pełnej okazałości na Zamku de Chantilly. Obchody potrwają trzy dni i trzy noce i powinny wywołać oszałamiające wrażenie. Aby zapewnić sukces wielkiemu przedsięwzięciu, Vatel ma do dyspozycji armię służących, mężczyzn i kobiet, młodych i starszych, pracujących nieprzerwanie, aby sprawić królowi niespodziankę, zachwycić go i w pełni usatysfakcjonować. Vatel aranżuje obchody według myśli przewodnich, którymi są wyśmienite zestawy dań lub przedstawienia teatralne, najbardziej lubiane przez króla. W środku całego zamieszania, Vatela uwodzi Anne de Montausier, bliska samej królowej, ulubienica Lauzuna i króla. Anne ostatecznie oddaje się Vatelowi, który mimo plebejskich korzeni staje się mistrzem ceremonii; sięga wyżej aniżeli ludzie o wielkim sercu i wspaniałych przekonaniach. Uroczystości zbliżają się do końca. Sądząc po atmosferze i dobrych humorach odniesiono sukces. Jednak wieczorem trzeciego dnia, zamówiona ryba nie zostaje dostarczona na czas....

Pewien grecki rzemieślnik dostaje zlecenie, by wykonać srebrny odlew kielicha, którego użył Chrystus. Na jego brzegu ma wyrzeźbić twarz Jezusa i jego apostołów. By jak najlepiej wykonać powierzone mu zadanie udał się w podróż do Jerozolimy i Rzymu. Tymczasem w mieście pojawia się człowiek, który twierdzi, że jest nowym Mesjaszem. By przekonać do siebie ludzi posługuje się jednak tanimi chwytami retorycznymi.

Niezwykle sprawny, błyskotliwy, pewny siebie. Potrafi znaleźć się w każdej sytuacji, rozwiąże najtrudniejszą kryminalną zagadkę. Nie oprze mu się żadna kobieta. Kto to taki? Porucznik Sławomir Borewicz, pierwszy milicjant PRL-u. Serial o jego przygodach kręcono ponad 10 lat. Za kanwę scenariusza posłużyła popularna seria opowiadań kryminalnych „Ewa wzywa 07” wydawanych przez wydawnictwo Iskry w latach 1968–1989. Łącznie ukazało się 146 tekstów. Intencją pomysłodawców (funkcjonariuszy MO) było przybliżenie w propagandowej formule kulis pracy milicjantów. Nic dziwnego więc, że serial „07 zgłoś się” był postrzegany jako odgórne zamówienie partii mające służyć poprawie wizerunku milicji w społeczeństwie. Twórcy serialu zaprzeczali, podkreślając jednocześnie, że tytułowy bohater nie należy do partii.

Pekin, rok 1924. Miastem rządzą potężni dowódcy wojskowi. Mały Douzi zaczyna naukę w słynnej szkole operowej. Żeby w ogóle mógł zostać przyjęty, matka obcina mu szósty palec, który miał u dłoni...