Filmy relacja ojciec-syn, solidarność

To historia grupy przyjaciół, którzy młodość przeżywają na początku lat osiemdziesiątych na polskim wybrzeżu. Głównym bohaterem filmu jest Janek (Kościukiewicz), wrażliwy osiemnastolatek. W tle przetacza się Wielka Historia – manifestacje, strajki, stan wojenny, a na pierwszym planie – gwałtowna pierwsza miłość, głód życia, radość młodości, muzyka, seks… wszystko, co najpiękniejsze. Młodzieńczy, idealistyczny świat zostanie zderzony z bezwzględną rzeczywistością. Bohaterowie będą musieli podjąć walkę o miłość i przyjaźń.

W 1980 roku władze radiokomitetu wysyłają do Gdańska nie stroniącego od alkoholu redaktora Winkla, aby zebrał informacje oczerniające jednego z organizatorów stoczniowych strajków, Maćka Tomczyka. Wspomnienia ludzi, z którymi Winkiel przeprowadza wywiady, wykorzystują prawdzie materiały filmowe z protestów 1968 i 1970 roku oraz z okresu powstawania wolnych związków zawodowych i narodzin Solidarności.

W Uzaku (ostatniej części tryptyku, na który składają się jeszcze Kasaba i Chmury w maju) miejscem spotkania bohaterów Ceylana jest Stambuł. Grana przez Emina Topraka postać młodego mężczyzny, który w poprzednich filmach marzył o ucieczce z prowincji, wreszcie decyduje się na porzucenie rodzinnego miasteczka. Zamierza znaleźć pracę na statku, wyruszyć w podróż, zacząć prawdziwe życie. Swoją przedłużającą się wizytą najpierw zaskakuje, a potem drażni wielkomiejskiego krewnego. Jest nim żyjący samotnie artysta (grany przez Muzaffera Özdemira), odcięty od azjatyckich korzeni. Jemu również przyjdzie rozliczyć się z własnym niespełnieniem. W Stambule pada śnieg. To rzadkie zjawisko. Stambulski śnieg jest gęsty i mokry, spada z nieba wielkimi płatkami na palmy i meczety. Bohater grany przez Topraka traci swój sen o mieście, traci złudzenia, nie udaje mu się bowiem niczego osiągnąć. Miasto go odrzuca. Jest zatopione w mglistej bieli niczym nieistniejąca nigdy Atlantyda. Jest też ruchliwe, wypełnione ludźmi, światłami, przedmiotami, które nie wiadomo do czego służą. Bohater nie znajduje w nim swojego miejsca, ani przestrzeni, która ułatwiłaby mu realizację marzeń. Ambiwalentna, milcząca relacja kuzynów uosabia istotę tureckości, melancholijne rozdarcie pomiędzy tradycją a współczesnością, nadzieją a rozpaczą. Film został poświęcony pamięci Emina Topraka, zmarłego śmiercią samobójczą w grudniu 2002 roku.

Początek lat 70. Missisipi. Z wojny wietnamskiej wraca Stephen Sommers (Kevin Costner). Nie daje on sobie rady z wyrzutami sumienia, obwinia się o śmierć swojego kolegi. W końcu zdaje sobie sprawę z tego, że zaniedbuje swoje dzieci.

Eryk Bishop to nieszczęśliwy czterdziestolatek, którego życie naznaczone jest śladami błędów z przeszłości. Pracuje jako listonosz, ale nie daje mu to ani życiowej, ani tym bardziej zawodowej satysfakcji. Popełnia fatalne w skutkach błędy w pracy, a w dodatku od jakiegoś czasu przechodzi poważny życiowy kryzys. Mieszka samotnie z dwoma nastoletnimi pasierbami, z którymi nie potrafi odnaleźć wspólnego języka. Sytuacja staje się z czasem krytyczna i wymaga solidarnej reakcji. Koledzy Eryka przychodzą z pomocą. Organizują kurs pokonywania stresu, w trakcie którego Eryk ma przejść gruntowną psychiczną przemianę. Jednak najbardziej skuteczny okazuje się idol Eryka - piłkarz Eryk Cantona, który nagle i niespodziewanie objawia mu się w pokoju. To on pełni tu rolę skutecznego psychoterapeuty, a także motywuje Eryka do podjęcia prób odbudowy dotychczasowego życia.