Filmy sen

Człowiek nękany przez koszmary pragnie ich rozszyfrowania, ale szybko odkrywa, że wpycha go to głęboko w ciemne miejsca jego umysłu.

Molly, najstarsze dziecko z małej farmy, musi uratować pozostałych domowników, przed okrutnym właścicielem.

Alkoholik - narkoman jedzie do Paryża na terapię przez sen. Jego retrospekcja od początków psychodelii, która zaczyna się w San Francisco.

Żonaty mężczyzna Thelonious Pitt (Ned Beatty) cierpiący na kryzys wieku średniego ma obsesję na punkcie dziewczyny ze swojej romantycznej fantazji. Na wakacjach spotyka jej dokładny duplikat Melanie (Mia Sara), i pomaga jej pozbyć się okrutnego męża. Uciekają razem, ale ktoś zaczyna go szantażować.

W kambodżańskich obozach dla uchodźców, pytane dzieci skąd pochodzi ryż, odpowiadają: „z ciężarówek ONZ”. Nigdy nie widzieli pola ryżowego. Pewnego dnia te dzieci będą musiały nauczyć się żyć w Kambodży, czyli nauczyć się kultywować, orać, pracować na ziemi.

Pewnej Wigilii Christine (Édith Piaf) i jej dziewięcioro śpiewających przyjaciół zostaje bez zobowiązań i tak bez grosza przy duszy, że nie mają co jeść. Zdesperowana Christine poprosi o pomoc swojego wujka Victora (Lucien Baroux), skromnego portiera w kabarecie na Montmartre, zwanym "Paradise". Nieuprzejmie przyjęta przez reżysera poznaje tam tajemniczego mężczyznę, który każe jej wejść we śnie do prawdziwego raju, w którym znajduje swoich przyjaciół. Sen się kończy, ale do snu dołącza rzeczywistość...

Jackie Wilson, skazana za napad z bronią w ręku, trafia do stanowego więzienia dla kobiet. Władzę w nim sprawuje sfrustrowana sadystka, poruszająca się na inwalidzkim wózku i dr Rudolph, entuzjasta operacyjnych zmian osobowości. Walka więźniarek między sobą i z funkcjonariuszkami służby penitencjarnej, próba zbiorowej ucieczki, gwałty, morderstwa, apokaliptyczny finał...

Biała pani fotograf uwodzi czarną modelkę.

Film przedstawia pięć scen: przebranie Marii, morderstwo, sen, aresztowanie, cela.

Młody żydowski fotograf (w tej roli Ricardo Trêpa, wnuk reżysera i jego stały aktor) w deszczową noc wezwany zostaje przez bogatą miejscową rodzinę do zrobienia pamiątkowych zdjęć Angelice – zmarłej w niewyjaśnionych okolicznościach pięknej dziewczynie. Isaac przez obiektyw widzi jej otwarte oczy i skierowany do niego uśmiech. Od tego momentu staje się ona jego obsesją i obiektem szalonej, niemożliwej do spełnienia miłości. Miejsce akcji – portugalskie miasteczko Régua – trwa zawieszone między tradycją i nowoczesnością, stałością i zmianą; Isaac robi zdjęcia starym aparatem, fascynuje się dawnym sposobem uprawy ziemi (to nawiązanie do filmowego debiutu de Oliveiry, pokazującego pracę na rzece Douro). Reżyser posługuje się statyczną kamerą i teatralną, wystudiowaną formą. Deklamowane dialogi i proste obrazy codziennego życia przeplatają się ze snami o spotkaniach Isaaca z duchem Angeliki, estetycznie nawiązującymi do Mélièsa czy Chagalla.