Filmy kaczka, list

1942 rok. Okupowany Paryż. Zastępca reżysera a zarazem członek francuskiego ruchu oporu Jean-Devaivre przyłącza się do niemieckiego studia filmowego "Continental Films" aby uniknąć podejrzeń i uzykać namiastkę bezpieczeństwa. Przez wiele następnych lat szpieguje reżyserując francuskie filmy produkowane przez Niemców...

Tuż przed śmiercią malarz Jean-Baptiste Emmerich zapowiada, że "ci, którzy go kochają, wsiądą do pociągu". Następnie umiera. Do pociągu na cmentarz Limoges wsiadają wszyscy jego przyjaciele, ci prawdziwi i fałszywi, spadkobiercy z prawego i nieprawego łoża, bliższa i dalsza rodzina - niektóre rodziny spotykają się wyłącznie na pogrzebach.

Podczas nadawanego na żywo telewizyjnego talk show mąż Birdee - Bill (Michael Pare) oświadcza, że zdradza żonę z jej najlepszą przyjaciółką. Upokorzona na oczach bliskich, publiczności w studio i milionów telewidzów, Birdee zabiera kilkuletnią córkę Bernice i wraca do rodzinnego Smithville - niewielkiego prowincjonalnego miasteczka. Matka Birdee - ekscentryczna Ramona Calvert (Gena Rowlands) robi wszystko, by przywrócić córce wiarę w siebie. Jej wysiłki nie przynoszą spodziewanych rezultatów, ale wtedy na horyzoncie pojawia się dawny szkolny ukochany Birdee, Justin Matisse (Harry Connick, Jr.). Birdee odnajduje w końcu siłę, by znów otworzyć swe serce i odzyskać nadzieję... [opis dystrybutora]

Rodzina Barańskich mieszka na przedmieściu. Matka całkowicie poświęca się roli pani domu, co jest źródłem jej nieustającej frustracji. Ojciec utrzymuje rodzinę, ale to nie jego zdanie jest w domu najważniejsze. Model życia Leszczyńskich jest zupełnie inny. Matka jest rozwódką. Ze swojego pierwszego związku ma dorastającą córkę, a z obecnego małżeństwa kilkuletniego syna. Spełnia się zawodowo, podczas gdy jej mąż zmaga się nie tylko z wychowaniem dzieci, ale również z własną niemocą w kwestii ponownego wyboru ścieżki kariery zawodowej. Jest bezrobotny. Choć Barańscy hołdują wartościom konserwatywnym, a Leszczyńscy wydają się być postępowymi intelektualistami, okazuje się, że tak naprawdę więcej ich łączy niż dzieli. Dobre chęci rodziców przynoszą często opłakane, choć zabawne rezultaty.