Filmy przyjaźń, prl

Serial obyczajowy ukazujący życie przeciętnych absolwentów uniwersytetu, którym przyszło żyć w "epoce Gierka". Może nie do końca są tacy przeciętni, starają się bowiem zastanawiać nad tym, czego w życiu dokonali, a czego nie udało się zrealizować. Te ich "punkty widzenia" możemy śledzić przez kolejnych siedem lat ich życia. Są tak różne jak różne są ich osobowości, zainteresowania i wykonywane zawody. Oto bowiem nad brzegiem Wisły spotykają się młodzi przyjaciele: przyszli prawnicy, lekarze, inżynierowie, muzycy, aktorka, leśnik. Jest rok 1973 - wszyscy zgodnie deklarują, że spotkają się tu znowu w roku 1980 i odpowiedzą sobie na pytanie kim będą za te siedem lat? W filmie możemy zobaczyć, mało wówczas jeszcze znanych, takich tuzów polskiego kina jak Bogusław Linda czy Adam Ferency.

„Zmiennicy” to jeden z kultowych seriali Stanisława Barei, przedstawiający w krzywym zwierciadle absurdy PRL-u. Wszystkie wątki serialu splatają się wokół taksówki o numerze bocznym 1313. To nią jeżdżą na zmianę Jacek i pan Stanisław, a potem także przebrana za Mariana – Kasia. Auto jest zdezelowane i kierownictwo obiecuje wymianę na nowszy model. Kiedy pojazd zostaje zmiażdżony przez posąg Zwycięskiej Myszy Postępu i Tradycji, pan Stanisław trafia do szpitala. Tam poznaje dyrektora Michalika, który pracuje w ważnym ministerstwie. Pielęgniarki biorą Stanisława za Michalika. Rozpoczyna się komedia pomyłek. Taksówka WPT-1313 jest także przedmiotem zainteresowania strażaka Zenona Kuśmidra i przemytników. Wszystko za sprawą torby pełnej kiełbasy nafaszerowanej narkotykami. Przemyca ją do Polski sympatyczny Taj studiujący w Warszawie, Krashan Bhamaradżanga.

Serial przedstawia różne problemy, z którymi musimy się zmierzyć w życiu codziennym. Bohaterem filmu jest inżynier Karwowski, prawdziwy człowiek pracy. Pracując tak dobrze, jak tylko potrafi, czerpie sens ze swoich wewnętrznych wartości, sens jego społecznego statusu, jaki daje mu wykonywana praca.

Studentka Szkoły Filmowej Agnieszka realizuje swój film dyplomowy. Na jego bohatera wybiera Mateusza Birkuta, murarza z Nowej Huty, który z szarego człowieka stał się bohaterem - przewodnikiem pracy, a później - jak wielu innych - został bezlitośnie strącony z piedestału. Agnieszka szukając prawdy o jego życiu, odnajduje ogólniejszą prawdę o gorzkich latach pięćdziesiątych i o trudym losie naszego narodu...

Satyra na lata PRL-u. Serial opowiada o przygodach kilku rodzin pochodzących z różnych grup społecznych. Wszyscy bohaterowie wprowadzają się do nowo oddanego bloku na warszawskim osiedlu. Na nowych mieszkańców czeka wiele niespodzianek oraz przebiegły gospodarz Anioł.

W 1980 roku władze radiokomitetu wysyłają do Gdańska nie stroniącego od alkoholu redaktora Winkla, aby zebrał informacje oczerniające jednego z organizatorów stoczniowych strajków, Maćka Tomczyka. Wspomnienia ludzi, z którymi Winkiel przeprowadza wywiady, wykorzystują prawdzie materiały filmowe z protestów 1968 i 1970 roku oraz z okresu powstawania wolnych związków zawodowych i narodzin Solidarności.

Piotra, docenta matematyki w średnim wieku, opuszcza żona. Zrozpaczony dzwoni w środku nocy do swojego przyjaciela, Marka. Informując go, że właśnie zamierza się powiesić. Marek przyjeżdża do mieszkania przyjaciela i znajduje go potłuczonego na podłodze - podczas próby samobójczej Piotra oberwał się żyrandol. Żona Marka, Krystyna doradza Piotrowi wyjazd do Sopotu, w poszukiwaniu nowej miłości.

Do nowego bloku wprowadzają się lokatorzy, wśród nich państwo Leśniewscy ze swymi "pociechami" - 15-letnią Agnieszką, 14-letnim Leszkiem i 6-letnimi bliźniętami - Beatką i Pawełkiem - zwanymi "Bąblami". Po początkowym rozgardiaszu, spowodowanym przeprowadzką, życie wraca da normy - ojciec co rano wychodzi do pracy, Agnieszka i Leszek do szkoły, a mama prowadzi dom i zajmuje się ,,Bąblami".

Obraz codziennego życia sympatycznej warszawskiej rodziny, składającej się z zapracowanego ojca (Krzysztof Kowalewski), zabieganej matki (Krystyna Sienkiewicz) oraz czworga dzieci: 15-letniej Agnieszki, 14-letniego Leszka i 7-letnich bliźniąt zwanych Bąblami.

Artur (Roman Wilhelmi) w wieku 45 lat wyprowadza się z domu. Zostawia porządną pracę w instytucie, rodzinę i przyjaciół. Takie zachowanie wprowadza nie lada zamieszanie w gronie jego bliskich, którzy starają się pomóc. Chociaż Artur zadbał o kwestie finansowe swoje i rodziny, nikomu się nie naprzykrzał i nie wchodził w drogę, jego otoczenie uważało, że potrzebuje opieki. Zaczęto go nachodzić. Osobnik mieszkający w dworcowym hotelu i stołujący się w dworcowych barach, potrzebujący oddechu i samotności stanowi temat wart drążenia zarówno dla psychiatry dr Barcza (Janusz Zaorski) jak i Marka (Jan Englert) dziennikarza o podupadającej pozycji, który dzięki materiałowi o Arturze chce powrócić na szczyt.