Filmy przyjaźń, prl

Przeszukaj katalog

Zestawienie najlepszych i najpopularniejszych filmów w których występuje przyjaźń, prl. Zobacz zwiastuny, oceny, oraz dowiedz się kto reżyserował i jacy aktorzy występowali w tych filmach.

Serial obyczajowy ukazujący życie przeciętnych absolwentów uniwersytetu, którym przyszło żyć w "epoce Gierka". Może nie do końca są tacy przeciętni, starają się bowiem zastanawiać nad tym, czego w życiu dokonali, a czego nie udało się zrealizować. Te ich "punkty widzenia" możemy śledzić przez kolejnych siedem lat ich życia. Są tak różne jak różne są ich osobowości, zainteresowania i wykonywane zawody. Oto bowiem nad brzegiem Wisły spotykają się młodzi przyjaciele: przyszli prawnicy, lekarze, inżynierowie, muzycy, aktorka, leśnik. Jest rok 1973 - wszyscy zgodnie deklarują, że spotkają się tu znowu w roku 1980 i odpowiedzą sobie na pytanie kim będą za te siedem lat? W filmie możemy zobaczyć, mało wówczas jeszcze znanych, takich tuzów polskiego kina jak Bogusław Linda czy Adam Ferency.

Zmiennicy

7,6
Kasia Piórecka odchodzi z pracy, w której nikt jej nie szanował. Chce pracować jako taksówkarz, ale udaje się jej to osiągnąć dopiero w przebraniu mężczyzny. Dzięki nowej pracy poznaje Warszawę, jej mieszkańców i życie z zupełnie nowej perspektywy.
Opowieść o warszawskiej rodzinie Karwowskich. Serial zrealizowany przez Jerzego Gruzę, który stwierdził, że dla niego główny bohater Czterdziestolatka był Woody Allenem Polski lat 70. Idealista, pozbawiony sprytu, trochę fajtłapa, uczciwy i naiwny marzyciel. Śmieszność bohatera polegała na tym, że wszystkie zalecenia „odgórne”, nawet te absurdalne, traktował serio i próbował je realizować. Stefan i Madzia Karwowscy (Andrzej Kopiczyński i Anna Seniuk) – właściciele mieszkania w bloku i małego fiata, kobieta pracująca, która żadnej pracy się nie boi (Irena Kwiatkowska) i karierowicz Maliniak (Roman Kłosowski) – to dziś kultowe postaci polskiego kina.


Rok 1976. Na korytarzu gmachu Telewizji, Agnieszka - dyplomantka szkoły filmowej - przekonuje "ważnego" redaktora o potrzebie powstania filmu o Mateuszu Birkucie, przed laty przodowniku pracy, którego błyskotliwa kariera skończyła się nagle i niespodziewanie gdzieś około roku 1952. Po pertraktacjach dziewczyna dostaje wreszcie taśmę i niezbędny sprzęt. Rozpoczyna prywatne śledztwo, mające ustalić przyczyny sukcesu i upadku Birkuta.
Karierowicz z Pułtuska marzy tylko o jednym – o władzy. Pewnego dnia dostaje nominację na „eksponowane stanowisko” w stolicy. Ma być gospodarzem domu w jednym z bloków na Ursynowie. Mieszkańców zniechęca do siebie już podczas przeprowadzki, która obfituje w niespodzianki i konflikty. Okazuje się, że operator dźwigu Zbigniew Kotek i lekarz Zygmunt Kołek otrzymali przydział na to samo mieszkanie. Jedynym wyjściem jest przedzielenie lokalu na pół. Ubecy mają założyć podsłuch u opozycjonisty prof. Dąb-Rozwadowskiego, ale pluskwa trafia do innego lokatora. Tajniacy podsłuchują nauczycielkę flirtującą z zapalonym myśliwym, docentem Furmanem. Ten opowiada jej o wyczynach na polowaniu. Nic dziwnego, że UB uznaje profesora za groźnego terrorystę. Najbardziej niezadowolonym z przydziału M jest weteran praskich podwórek, wielbiciel wódki i gołębi, Józef Balcerek. Robi wszystko, by pozostać wśród kumpli. Ale i jego opór zostaje złamany przez władzę. Gospodarz domu z finezją zatruwa życie lokatorom. Wydaje zarządzenia, orzeka w kwestiach spornych, nie waha się inwigilować życia sąsiadów. W końcu mieszkańcy tworzą tajną opozycję i zaczynają bojkotować rządy Anioła.
W 1980 roku władze radiokomitetu wysyłają do Gdańska nie stroniącego od alkoholu redaktora Winkla, aby zebrał informacje oczerniające jednego z organizatorów stoczniowych strajków, Maćka Tomczyka. Wspomnienia ludzi, z którymi Winkiel przeprowadza wywiady, wykorzystują prawdzie materiały filmowe z protestów 1968 i 1970 roku oraz z okresu powstawania wolnych związków zawodowych i narodzin Solidarności.
Piotra, docenta matematyki w średnim wieku, opuszcza żona. Zrozpaczony dzwoni w środku nocy do swojego przyjaciela, Marka. Informując go, że właśnie zamierza się powiesić. Marek przyjeżdża do mieszkania przyjaciela i znajduje go potłuczonego na podłodze - podczas próby samobójczej Piotra oberwał się żyrandol. Żona Marka, Krystyna doradza Piotrowi wyjazd do Sopotu, w poszukiwaniu nowej miłości.
Tematem filmu są codzienne sprawy i radości współczesnej rodziny Leśniewskich: mamy, taty, piętnastoletniej Agnieszki, czternastoletniego Leszka, sześcioletnich bliźniąt Beaty i Pawła, widziane głównie oczami bliźniąt, zwanych Bąblami. Rodzina przeprowadza się do nowego mieszkania w bloku, które znów okazuje się za ciasne. Dzieci przygotowują prezenty dla mamy z okazji zbliżających się imienin, gdy nagle – pod wpływem wywiadu telewizyjnego, jakiego udzieliła w trakcie dokonywania zakupów – uświadamiają sobie, że wcale nie jest ona najszczęśliwsza osobą. Przytłoczona krzątaniną dnia powszechnego, dla dobra rodziny zarzuciła wszystkie swoje ambicje życiowe i plany. Zapada decyzja, że mama pójdzie na studia. Narastają trudne dla rodziny dni – sprzątanie, pranie, prasowanie, gotowanie dla sześciu osób spadło w głównej mierze na dzieci, ponieważ ojciec pracuje. „Bąble” i pozostali członkowie rodziny przeżywają kryzys, matka – załamana – chce rzucić studia. Wszystkie perypetie kończą się jednak szczęśliwie i matka zdaje egzaminy, pozwalające jej zaliczyć rok studiów. Współczesny film obyczajowy, zmontowany z materiałów serialu telewizyjnego Rodzina Leśniewskich.
Obraz codziennego życia sympatycznej warszawskiej rodziny, składającej się z zapracowanego ojca (Krzysztof Kowalewski), zabieganej matki (Krystyna Sienkiewicz) oraz czworga dzieci: 15-letniej Agnieszki, 14-letniego Leszka i 7-letnich bliźniąt zwanych Bąblami.
Artur (Roman Wilhelmi) w wieku 45 lat wyprowadza się z domu. Zostawia porządną pracę w instytucie, rodzinę i przyjaciół. Takie zachowanie wprowadza nie lada zamieszanie w gronie jego bliskich, którzy starają się pomóc. Chociaż Artur zadbał o kwestie finansowe swoje i rodziny, nikomu się nie naprzykrzał i nie wchodził w drogę, jego otoczenie uważało, że potrzebuje opieki. Zaczęto go nachodzić. Osobnik mieszkający w dworcowym hotelu i stołujący się w dworcowych barach, potrzebujący oddechu i samotności stanowi temat wart drążenia zarówno dla psychiatry dr Barcza (Janusz Zaorski) jak i Marka (Jan Englert) dziennikarza o podupadającej pozycji, który dzięki materiałowi o Arturze chce powrócić na szczyt.
Słowa kluczowe

Proszę czekać…