Filmy 1 maja

Młoda mieszkanka Londynu (Michelle Williams) jest żoną sfrustrowanego policyjnego sapera oraz matką uroczego czterolatka. Znudzona oziębłością męża, który psychicznie nie radzi sobie z codziennym zawodowym ryzykiem, nawiązuje bliższą znajomość z mieszkającym w pobliżu atrakcyjnym dziennikarzem (Ewan McGregor). Kiedy mąż z synem wybierają się wspólnie na mecz, kobieta zaprasza kochanka do domu. Miłosne uniesienia przerywa wstrząsająca wiadomość – w wyniku wybuchu terrorystycznego na stadionie Arsenalu giną setki ludzi. W ułamku sekundy kobieta traci swoją rodzinę. Kiedy mija pierwszy straszny szok, zaczyna pisać listy do Osamy bin Ladena. Próbuje w ten sposób powstrzymać go przed kolejnymi aktami terroru, a jednocześnie poradzić sobie z własną traumą. Nie jest to łatwe, gdy wszystko wokół przypomina o krwawej tragedii, gdy z jednej strony trzeba stawić czoła zakazanym namiętnościom, a z drugiej zdradzie najbliższych przyjaciół i potędze kłamstwa, wobec którego życie ludzkie nie znaczy nic.

Nastolatkowie, w ostatniej klasie liceum, kradną materiały maturalne z działu egzaminów edukacyjnych, aby odnieść sukces na egzaminie.

Etiuda szkolna – nakręcona pod opieką pedagogiczną Kazimierza Karabasza – w której zaczynają się konkretyzować tematyczne zainteresowania reżysera. Zawarty w tytule pomysł zderzenia nieistniejącej w kalendarzu daty z oficjalnym komunistycznym świętem polega na tym, że ten sam materiał wizualny, pokazujący szarą łódzką codzienność, zostaje w filmie użyty dwukrotnie. Za pierwszym razem towarzyszy mu adekwatna ścieżka dźwiękowa (potoczne rozmowy robotników pod budką z piwem), za drugim – przekaz propagandowy tworzony przez media.