Filmy lata 40., polak

Kanwą scenariusza stały się wojenne wspomnienia Salomona Perela – Żyda z Saksonii. Jego rodzina uciekając przed faszystowskimi prześladowaniami emigruje do Polski. Rozpoczyna się wojna. Salomon, uciekając przed Niemcami, trafia do sierocińca w Grodnie. Tu wstępuje do organizacji komsomolskiej, której staje się aktywnym działaczem. Kiedy wpada w ręce Niemców, ci dziwnym zbiegiem okoliczności uznają go za Aryjczyka w czystej postaci. Salomon robi wszystko, aby prawda o jego pochodzeniu nie wyszła na jaw. Zostaje gorliwym zwolennikiem ideologii hitleryzmu, a nawet bohaterem wojennym. Wkrótce zwierzchnicy doceniając jego zasługi, wysyłają go do elitarnej szkoły Hitlerjugend…

Rok 1944. Przygotowywany jest zamach na gestapowca von Steibagena. Konspiracja wychodzi na jaw i Niemcy aresztują osoby odpowiedzialne. Wszyscy z wyjątkiem Frama zostają rozstrzelani. Pozwolono mu uciec, by doprowadził ich do osoby najważniejszej, Filipa.

Tytułowe Jezioro Bodeńskie jest miejscem akcji filmu, rozgrywającej się w 1940r. Nad jeziorem, w małym mieście Konstancja znajduje się niemiecki obóz dla internowanych. W dawnej szkole zgromadzono grupę ludzi narodowości angielskiej i francuskiej, różnych profesji. Jednym z nich jest Bohater, młody Polak legitymujący się francuskim paszportem. Zainteresowanie Polaka wzbudza Francuzka, Suzanne, z którą nieustannie flirtuje. Stara się ją oczarować, swoją patriotyczną postawą. Druga z kolei dziewczyna, która go interesuje, to Polka, Janka, łączy ich przyjacielski układ. Dni w obozie są jednostajne, życie toczy się według regulaminu i według określonych zasad, mija czas w marazmie i bezsilności...

Gimnazjaliści Felix, Net i Nika przeżywają podczas wakacji niezwykłą podróż w czasie. Felix (Kamil Klier) jest młodym wynalazcą, Net (Maciej Stolarczyk) znakomicie zna się na komputerach, a Nika (Klaudia Łepkowska) ma zdolności paranormalne. Towarzyszy im Manfred (głos Cezarego Pazury), program sztucznej inteligencji stworzony przez Neta i jego tatę. Podczas swoich przygód młodzi bohaterowie napotykają wiele trudności i niebezpieczeństw, ale siła ich przyjaźni oraz nadzwyczajne umiejętności pomogą im wyjść cało z największych opresji.

Grupa polskich oficerów po kilku latach pobytu w niemieckim oflagu wraca do Polski. W drodze powrotnej trafiają do małego, opustoszałego niemieckiego miasteczka. Jeden z nich, Jan, jest ranny i z pomocą przychodzi mu lekarz niemiecki, doktor Rhode, który nie uciekł z miasta i został tutaj z córkami: Ingą, Luzzi i Lorchen. Inga, najstarsza z dziewcząt, zostaje brutalnie zgwałcona przez mężczyzn. Jan staje w jej obronie...

Ranek 13 lutego 1945 roku. PIOTR (Andrzej Łapicki), polski więzień obozu koncentracyjnego, ucieka z transportu ewakuacyjnego przejeżdżającego przez Drezno. Piotr zna to miasto – bywał tu przed wojną, kiedy studiował sztukę. Obecnie w Dreźnie panuje nieopisany chaos spowodowany ofensywą nadciągającej Armii Radzieckiej. Piotr trafia pod konspiracyjny adres, lecz nie otrzymuje tam pomocy... Nie mogąc znaleźć schronienia, tuła się po ulicach i przypatruje ludziom. Wielkie wrażenie robi na nim młoda Niemka, której towarzyszy oficer SS. Tymczasem wieczorem zaczyna się nalot samolotów RAF-u. Piotrowi udaje się dostać do schronu. Samoloty zrzucają tysiące bomb zapalających. Śródmieście Drezna płonie. Zniszczona zostaje drezdeńska starówka i centrum handlowe. Piotr przenosi się do mieszkania pewnego niemieckiego profesora. Po północy rozpoczyna się nalot dywanowy. Płonące budynki zostają doszczętnie zburzone. Uciekając przed bombami i pożogą, Piotr usiłuje wraz z tłumem oszalałych z przerażenia mieszkańców wydostać się z miasta. Spotyka młodą Niemkę, której wcześniej towarzyszył SS-man. Dziewczyna – ma na imię Magda – prosi go o pomoc w ucieczce. Wspólnie spędzają resztę tej tragicznej nocy, wędrując przez spustoszone przez bomby Drezno. W końcu oboje przeprawiają się przez Łabę na drugi brzeg miasta, wolny od pożarów. Tam patrole SS rozdzielają Niemców od obcokrajowców...

Jerzy Iwanow (Karol Strasburger) jest synem Rosjanina i Polki. Do 14. roku życia działa w polskim harcerstwie. W 1925 roku opuszcza Polskę i przenosi się do Salonik, gdzie mieszka jego matka. W Grecji zdaje maturę. Studia rolnicze kończy w Belgii... Nieustannie uczy się języków obcych. Biegle włada angielskim, rosyjskim, francuskim, niemieckim i greckim. Wybuch wojny zastaje go w Grecji. Tam też nawiązuje współpracę z polską placówką wojskową w Salonikach. Zostaje odkomenderowany do dyspozycji wojsk brytyjskich. Przechodzi szkolenie wywiadowcze i dywersyjne w Aleksandrii. Zostaje agentem brytyjskiego wywiadu. W nocy z 13 na 14 października 1941 roku ląduje na greckim wybrzeżu niedaleko Maratonu i jako agent nr 1 rozpoczyna działalność pod kryptonimem 033B. Sam lub ze współpracownikami podejmuje liczne akcje dywersyjne. Nieustannie zmienia wygląd i tożsamość. Jako pracownik portowy zatapia U-booty za pomocą min magnetycznych. Jako pracownik zakładów naprawczych zanieczyszcza zbiorniki z paliwem lotniczym. Niszczy lokomotywy doczepiane do składów ze sprzętem wojskowym i bronią. Przekazuje angielskiemu dowództwu informacje o niemieckich instalacjach wojskowych na terenie Grecji, o ruchach wojsk niemieckich i włoskich oraz o konwojach płynących do Afryki Północnej. Niemcy wyznaczają nagrodę w wysokości 500 tysięcy drachm za pomoc w schwytaniu agenta. Wkrótce na posterunek SS zgłasza się osoba, która wskazuje Niemcom Iwanowa i siedmiu jego współpracowników…

Film opowiada o Polakach, byłych więźniach obozu koncentracyjnego, którzy w 1945 roku zostają wyzwoleni przez Amerykanów i znowu trafiają do obozu (dla uchodźców). Wieloletni pobyt w obozie koncentracyjnym nieuchronnie prowadzi do psychicznych dewiacji. Fenomen się pytanie, czy człowiek, który przeżył piekło obozu, będzie umiał kiedykolwiek o nim zapomnieć.

Rok 1943, radziecki obóz pracy w Azji Środkowej. Dwaj Polacy – BOGDAN SOWIK (Leszek Herdegen) i STANISŁAW KRAWCZYK (Bronisław Pawlik) – pracują przy budowie wielkiego kanału. Pewnego dnia dowiadują się, że w Sielcach nad Oką formuje się polskie wojsko. Pragną się do niego dostać. Jeden z nich ma stary polski paszport, drugi nie ma żadnych dokumentów. Wkrótce udaje im się uciec z obozu... Jadą wagonami towarowymi i bydlęcymi. Ukrywają się w pociągach osobowych. Na chwilę znajdują schronienie u sympatycznej radzieckiej maszynistki w węglarce, lądują też na dachu jakiegoś wagonu, gdzie spotykają wędrowca, który podąża w tym samym kierunku co oni. W końcu trafiają do Sielc. Wraz z innymi uczestnikami szlaku bojowego I Dywizji Piechoty imienia Tadeusza Kościuszki biorą udział w bitwie pod Lenino. Wkrótce docierają do Polski. W Zamościu pomagają dwóm rzekomo głodującym kobietom. Ich oddział dowodzony przez porucznika Nagrabę walczy o przyczółek na Wiśle. Po bitwie okazuje się, że jeden z żołnierzy zaginął. Nikt nie wie, kto to był, co robił, czym się wyróżniał, a nawet czy na pewno zginął. Pozostanie nieznanym...