Filmy polityka, chile

Nie - o to jedno słowo w publicznym referendum toczy się wielka kampania reklamowa ukazana w filmie Pabla Larraína. To jedno słowo może przekreślić szanse na dalsze rządy Augusto Pinocheta, zakończyć dyktaturę strachu i przemocy w Chile, oddać ludziom spokój i wolność. Sztab wojowników pod przywództwem pełnego energii René Saavedry przygotowuje serię reklam próbujących przekonać naród do sprzeciwu i zagłosowania za zmianami. Zwolennicy utrzymania władzy mają inne zdanie: państwo kwitnie, z roku na rok dzieci rodzą się coraz zdrowsze, a demokracja to niebezpieczny walec, który zmiażdży świetlaną przyszłość kraju. W imię swoich przekonań wdają się z opozycją w absurdalną wojnę na reklamy, przekonując naród, żeby swoje "Nie" zamienił na "Tak".

Kiedy chłopak Leny zostaje porwany, ta rusza mu na pomoc.

Na początku lat siedemdziesiątych Inés, jej mąż Justo i ich najlepszy przyjaciel Gerardo byli członkami bojowej, prawicowej grupy nacjonalistycznej, zdeterminowanej, by obalić marksistowski rząd Salvadora Allende. Oprócz wspólnej sprawy łączył ich też namiętny trójkąt miłosny. Wspólnie dokonali przestępstwa politycznego, które zmieniło bieg historii. 40 lat później, Inés i Justo są szanowanymi obywatelami, a ona zajmuje się biznesem. Ich młodzieńczy radykalizm został na szczęście zapomniany, ale Gerardo wciąż jest wierny dawnym ideałom. Kiedy zostaje aresztowany za morderstwo, policja odkrywa w jego domu prawdziwy arsenał broni. Inés i Justo zrobią wszystko, aby powstrzymać Gerardo przed ujawnieniem wspólnej przeszłości. I politycznej i seksualnej.

W 1973 roku za rządów Salvadora Allende dyrektor prywatnej szkoły dla chłopców przyjmuje grupę biednych dzieci. Od samego początku pomiędzy nowymi uczniami i dziećmi bogaczy panuje niechęć i niezrozumienie. Wyjątkiem są fajtłapowaty Gonzalo i pewny siebie Pedro Machuca, którzy spontanicznie się zaprzyjaźniają. Gonzalo po raz pierwszy trafia do biednej dzielnicy Pedra, gdzie poznaje Chile, z którego istnienia nie zdawał sobie sprawy i zakochuje się w siostrze przyjaciela. Zaś Machuca nie może nacieszyć się rowerem, adidasami i zabawkami, które dawno już znudziły Gonzalo.

Chile 1980, pod dyktaturą wojskową. Troje młodych ludzi spotyka się, zaprzyjaźnia i wspólnie broni „Niepodległej Republiki”. To utopijna koncepcja lepszego świata, wymyślona przez Guillermo (Álvaro Rudolphy), jednego z trójki przyjaciół, jako reakcja na dziki kapitalizm narzucony przez dyktaturę. Pozostałe dwie postacie, Fernando (Álvaro Escobar) i Isabel (Maribel Verdú), ostatecznie biorą ślub. Prywatne życie i ideały wszystkich trzech bohaterów zaczynają się zmieniać, a Fernando szczególnie dobrze prosperuje...

Krótko po upadku Salvadora Allende w Chile artysta sympatyzujący z Juntą Rządu Wojskowego przybywa do Paryża, aby śpiewać o tym, co uważa za nową rzeczywistość w kraju. Natrafia na niego grupa chilijskich uchodźców i postanawia porwać go w dość osobliwy sposób: zabierając go na imprezę. Wkrótce jednak wychodzą na jaw ich najcięższe wady: nieumiejętność organizowania się, nieefektywne zgromadzenie, które zmusza ich do głosowania nawet przy podejmowaniu nieistotnych decyzji, różnice klasowe między wygnańcami burżuazyjnymi i wygnańcami robotniczymi, a w szczególności pusta retoryka, dyskurs polityczny bardziej nastawiony na zdobycie poklasku niż na rozwiązanie ich sytuacji.

Półfikcyjna opowieść o tragicznych wydarzeniach 11 września 1973 r., kiedy wojsko dowodzone przez generała Pinocheta przejęło władzę od socjalistycznego prezydenta Salvadora Allende, zapoczątkowując dyktaturę, która trwała do 1988 r. i doprowadziła do śmierci i zaginięć wielu osób.