Filmy lustro, cień

Film rozpoczyna scena parapsychicznego seansu, podczas którego kobieta-medium, odczytuje myśli wysyłane przez umysł zbrodniarza, który ma na sumieniu okrutne zabójstwo. Wkrótce kobieta zostaje w brutalny sposób zamordowana. Świadkiem jej śmierci jest mieszkający w Rzymie amerykański pianista (David Hammings), który z przybyłą na miejsce zbrodni wścibską fotoreporterką (Daria Nicolodi) postanawia wytropić zbrodniarza.

Lina pochodzi z bogatego domu. Po krótkiej znajomości poznaje aroganckiego Johna. Nie wie o nim za wiele, ale decyduje się na małżeństwo. Mąż nie zmienia się, nie pragnie ustatkowania, jest przeciwnikiem małżeńskiego życia, które jest dla niego równoznaczne z monotonną egzystencją. Ciągle okłamuje małżonkę. Ta zaczyna podejrzewać go o najgorsze rzeczy, także o plany usunięcia jej ze świata żywych.

W Nowym Jorku dochodzi do serii makabrycznych zabójstw, których ofiarami padają homoseksualiści. Kapitan Edelson (Paul Sorvino), zdeterminowany chęcią rozwiązania zagadki, postanawia zastosować policyjną prowokację, by złapać zabójcę na gorącym uczynku - do nietypowego zadania wyznacza młodego oficera Steve'a Burnsa (Al Pacino), którego nowe wcielenie zmienia nie do poznania.

Leopold Kessler (Jean-Marc Barr), młody Niemiec wychowany w USA, przybywa tuż po zakończeniu wojny do Niemiec, by - jak sam wyznaje - swoją pracą zrobić coś dobrego dla tego poniżonego kraju. Jego stryj pracuje na kolei, więc pomaga Leo znaleźć pracę w Zentropie. Firma ta niegdyś słynęła z najwygodniejszych pociągów, podczas wojny przewoziła transporty więźniów do obozów koncentracyjnych, po wojnie zaś, mimo zniszczeń, nadal była przedmiotem specjalnego zainteresowania władzy - tym razem aliantów, pragnących odbudowy sieci kolei w okupowanych Niemczech.Kadr z filmu Leo zostaje pomocnikiem konduktora wagonu sypialnego pierwszej klasy. Wraz ze stryjem przemierza wzdłuż i wszerz Niemcy zanurzone w powojenną noc. Ruiny, tłumy przesiedleńców, wszechobecne patrole MP, głód, brak opału, denazyfikacja, nienawiść i akcje Werwolfu, beznadziejna, skazana na niepowodzenie walka tych, którzy wolą zginąć, niż uznać się za pokonanych. To Europa i Niemcy Anno Domini 1945.

Wypalony reżyser filmowy, nie ma już weny aby nakręcić kolejny film. Ucieka w świat fantazji przed przytłaczającym go otoczeniem.

Po śmierci męża, Rosaria Parondi z czterema synami - Simone, Rocco, Ciro i najmniejszym Lucą - wyrusza do Mediolanu. Jeszcze za życia ojca wyjechał tam najstarszy syn - Vincenzo, i on teraz musi się zatroszczyć o przyszłość reszty rodziny. Vincenzo zdobywa tanie lokum dla rodziny, ale utrzymać wszystkich nie jest w stanie. Pierwszy zarobek, który trafia się braciom, to uprzątanie śniegu, oglądanego przez nich po raz pierwszy w życiu. Wkrótce Simone angażuje się jako bokser. Talent bokserski ma też Rocco, ale nie lubi walki. Próbuje pracować w farbiarni, lecz wkrótce zostaje wzięty do wojska. On jeden wie, że Simone ma już na sumieniu kradzież.

Rzym, I wiek n.e.. Dwóch studentów przyjaciół, Encolpio i Ascilto, spierają się o to do kogo należy chłopiec, Gitone. Chłopiec, mając możliwość wyboru z kim idzie, wybiera Ascilta. Tylko nagłe trzęsienie ziemi ratuje Encolpio od popełnienia samobójstwa...